Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
mkadziela
Najnowsze recenzje
1 2 3
  • [awatar]
    mkadziela
    To jedna z tych książek, która wciągają czytelnika od pierwszych stron i nie pozwalają porzucić ich nawet na chwilę! Przerażająca i piękna, okrutna i szlachetna, pełna nienawiści i pokonującej wszystko miłości. • Klara i jej córka Alicja, mama i córka, warszawianki, po wojnie trafiają do obozu, gdzie czekają na możliwość dotarcia do Anglii. Trudna wojenna przeszłość wraca każdego dnia, czyha za obozowym barakiem. Śmiertelne niebezpieczeństwa pokonują matka i dziesięcioletnia córka. • Wartka, pełna niespodziewanych zwrotów akcja przykuła moją uwagę całkowicie, pochłonęła bez reszty.
  • [awatar]
    mkadziela
    Powieść o Iranie w latach 50. XX wieku, o życiu mieszkańców Teheranu za czasów szacha Rezy Pahlaviego i oczywiście o miłości. • W drugiej części autorka (Turczynka mieszkająca obecnie w Bostonie) przenosi swych bohaterów do USA. • Tytułowy szafran pojawia się kilkakrotnie, gdy Roya (główna bohaterka) gotuje aromatyczny ryż basmati z wołowiną, kurczakiem, bakłażanem, aromatycznymi perskimi przyprawami. • Powieść przyjemna, choć losy postaci wcale nie do zazdroszczenia...
  • [awatar]
    mkadziela
    Świetna książka! Autorka w nietuzinkowy sposób pokazuje świat żydowskich chasydów z ich regułami i zasadami. Bohaterów poznajemy w 1939 roku w Transylwanii. Przenosimy się z nimi do Paryża, potem do nowojorskiego Williamsburga. • Przed chwilą skończyłam czytanie i już wiem, że trudno będzie mi się otrząsnąć z "Zakazanej"... Na pewno będę o niej długo pamiętać. Serdecznie polecam spotkanie z Milą, Atarą, Josefem, Zalmanem i innymi.
  • [awatar]
    mkadziela
    Autorka w nietuzinkowy sposób opisuje świat chasydzkich żydów - najpierw w 1939 roku w Transylwanii, potem w Paryżu i wreszcie, we współczesności w nowojorskim Williamsburgu. • Przed chwilą skończyłam czytanie i już wiem, że trudno będzie mi się otrząsnąć z "Zakazanej"... Na pewno będę o niej długo pamiętać. Serdecznie polecam spotkanie z Milą, Atarą, Josefem, Zalmanem i innymi.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4
  • Pojechałam do brata na południe
    Smirnoff, Karin
  • Sycylijskie lwy
    Auci, Stefania
  • Purezento
    Bator, Joanna
  • Testament
    Wähä, Nina
  • Dobre wychowanie
    Towles, Amor
  • Co się stało z Mirandą Huff?
    Castillo, Javier
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo