Czy można zamknąć kilkanaście wieków historii jednego z najpiękniejszych miast świata na tysiącu stron powieści? Edward Rutherfurd udowadnia, że tak. Jego „Paryż” to monumentalna, wielopokoleniowa saga, która porywa rozmachem i rzetelnością historyczną od pierwszej do ostatniej strony. Pisarz oddaje głos mieszkańcom Paryża. • Śledzimy losy kilku rodzin reprezentujących pełen przekrój społeczny: od dumnej arystokracji (de Cygne), przez zbuntowanych rewolucjonistów (Le Sourd) i przedsiębiorczą burżuazję (Blanchard), aż po ciężko pracujących robotników (Gascon) i żydowskich rzemieślników (Jacobowie). Ich miłości, zdrady, sukcesy i osobiste tragedie splatają się nierozerwalnie z wielką historią. • Wielkim plusem książki jest jej nieliniowa struktura. Autor nie prowadzi nas sucho od starożytności do współczesności. Punktem wyjścia czyni tętniącą życiem Belle Époque i budowę wieży Eiffla, skąd płynnie przenosi nas do średniowiecznego Paryża, w czasy rewolucji francuskiej czy pod niemiecką okupację. Dzięki temu zabiegowi powieść ani przez chwilę zbytnio się nie dłuży. Rutherfurd pisze z niezwykłą dbałością o detal. Opisy budowy wieży Eiffla, wielkiej przebudowy urbanistycznej barona Haussmanna czy mrocznych zakamarków przedmieść działają na wyobraźnię. Miasto żyje, oddycha i zmienia się na naszych oczach, będąc tak naprawdę głównym bohaterem tej opowieści. • To piękna, mądra i doskonale napisana książka o przetrwaniu, tożsamości i niezłomnym duchu Miasta Świateł. Gorąco polecam wszystkim miłośnikom porządnej literatury historycznej!

„Nie mówię żegnaj” to poruszająca powieść łącząca osobistą historię z tragicznymi wydarzeniami z historii Korei Południowej. Punktem wyjścia dla jej fabuły jest masakra na wyspie Czedżu z lat 1948–1949 oraz jej wpływ na kolejne pokolenia. • Główna bohaterka, Kyŏng-ha, przechodzi kryzys życiowy i zostaje wciągnięta w historię swojej przyjaciółki In-sŏn. Wraz z odkrywaniem rodzinnych wspomnień i przemilczanych faktów coraz bardziej zagłębia się w traumę związaną z dawną przemocą. Powieść skupia się na losach trzech kobiet, pokazując, jak pamięć, strata i żałoba kształtują ludzkie życie. • Nie jest to powieść, w której kluczową rolę odgrywa akcja. To raczej poemat, oszczędny w słowach, zawierający oniryczne momenty. To historia, która skłania do głębokiej refleksji nad pamięcią zbiorową, traumą przekazywaną między pokoleniami oraz zachowaniem człowieczeństwa po doświadczeniu przemocy. Nie jest to literatura łatwa, ale bardzo wartościowa i to w kontekście globalnym.

Poradnik Jessie Inchauspé „Glukozowa rewolucja” opowiada o wpływie glukozy na zdrowie organizmu człowieka. Okazuje się, że od jej wahań zależy nasze samopoczucie, poziom energii, apetyt i praca metabolizmu. Autorka proponuje proste zmiany nawyków żywieniowych zamiast restrykcyjnej diety, by utrzymać w ryzach swoje zdrowie. Oddaje w ręce czytelnika dziesięć sposób na lepsze operowanie swoimi jadłospisami. Atutem poradnika jest to, że został on napisany w prosty i przystępny dla każdego sposób. Zawiera łatwe do wdrożenia wskazówki, pomaga zrozumieć mechanizm metabolizmu glukozy i co najważniejsze nie promuje całkowitej rezygnacji z ulubionych produktów. Zdania co do skuteczności jej porad są bardzo podzielone w środowisku naukowym. Wszystko zależy od predyspozycji poszczególnych organizmów, ich indywidualności. Niewątpliwie niektóre wysunięte przez autorkę wniosku opierają się na bardzo ograniczonych badaniach. Niemniej jednak warto do tej książki zajrzeć w kontekście zadbania o profilaktykę swojego metabolizmu. Z pewnością zastosowanie zaproponowanych zmian żywienia nikomu nie zaszkodzi, a będzie miało wpływ na samopoczucie i poziom energii.

Leon to chłopiec bardzo ciekawy świata. Na dodatek wprost kocha eksperymentować. Tym razem dość mocno zainteresował się funkcjonowaniem swojego organizmu. Zaczyna zadawać mnóstwo pytań. Całe szczęście w uzyskaniu prawidłowych odpowiedzi pomagają mu rodzice. Mama lekarka i tata farmaceuta znajdują odpowiedzi na nurtujące Leona kwestie i przeprowadzają z nim doświadczenia, by lepiej zobrazować swemu dziecku niektóre procesy zachodzące w ludzkim ciele. • Książeczka jest napisana bardzo prostym, przystępnym i ciekawym językiem. Łączy w sobie literaturę popu­larn­onau­kową­ oraz komiks. Myślę, że wzbudzi zainteresowanie nauką u każdego przedszkolaka. Serdecznie polecam.

„Głos góry” Yasunariego Kawabaty ukazuje piękno japońskiej melancholii oraz sztukę przemijania. Ta literatura najwyższej próby – subtelna i głęboko medytacyjna – zabiera nas w podróż do powojennej Japonii. Laureat Nagrody Nobla opowiada o starości, godzeniu się z nieuchronnym końcem i cichych dramatach rodzinnej codzienności. To piękna, ale i wymagająca lektura, zachwyca poetyckim językiem, niezwykłą wrażliwością psychologiczną oraz niespiesznym tempem, w którym każdy gest i słowo mają swoje znaczenie. Znajdujemy tu spokój i przestrzeń dla własnych refleksji, co pozwala głęboko zanurzyć się w świecie bohaterów.