Traktat o łuskaniu fasoli • Autor: Wiesław Myśliwski • Moja ocena: ★★★★★★★★★★ (10/10) • Rewelacyjna książka — jedna z tych, które trudno jednoznacznie zaszufladkować, a jeszcze trudniej zapomnieć. Słuchając jej, miałem wrażenie obcowania z opowieścią starego mędrca, który nie tyle snuje historię, co dzieli się doświadczeniem życia — spokojnie, bez pośpiechu, ale z wyraźnym ciężarem przeżytych lat. Wiesław Myśliwski prowadzi narrację w sposób niezwykle naturalny, a jednocześnie głęboko refleksyjny. • Książka jest przepełniona przemyśleniami, które można uznać za swego rodzaju „złote myśli”, choć nie są one podane wprost ani w sposób nachalny. Wynikają raczej z opowieści, z tonu narracji i z tego, co między wierszami. To sprawia, że całość brzmi autentycznie i nie traci na wiarygodności. • Bardzo wyraźnie odczuwa się tutaj dojrzałość autora — nie tylko warsztatową, ale przede wszystkim życiową. Fakt, że książka powstała, gdy Myśliwski był już człowiekiem w podeszłym wieku, przekłada się na obecny w niej spokój, dystans i umiejętność patrzenia na własne doświadczenia bez zbędnych emocjonalnych uniesień. To nie jest literatura, która próbuje imponować — raczej taka, która skłania do zatrzymania się i refleksji. • Poznajemy historię dzieciństwa na wsi, późniejszej tułaczki i prób zrozumienia własnych losów. Nie jest to jednak klasyczna opowieść biograficzna — bardziej strumień wspomnień i przemyśleń, które układają się w spójną, choć nienachalną całość. Narracja płynie spokojnie, ale nie nuży — przeciwnie, wciąga swoją szczerością i konsekwencją. • To książka czysta i szlachetna w swoim przekazie — spokojna, momentami wręcz wyciszająca, ale jednocześnie pozostawiająca czytelnika z konkretnymi refleksjami. Nie epatuje formą ani fabułą, a mimo to — albo właśnie dlatego — robi bardzo duże wrażenie. • Zdecydowanie jedna z najlepszych pozycji, jakie miałem okazję poznać. • 📖 21:16 · 19.04.2026 · 38/2026 · (A/P)

Welewetka. Jak znikają Kaszuby • Autor: Stasia Budzisz • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawy reportaż o Kaszubach — temacie, który szczerze mówiąc, nigdy szczególnie mnie nie pociągał. Książka jednak wyraźnie zmienia tę perspektywę. Stasia Budzisz pokazuje ten region w sposób żywy, pełen emocji i autentycznego zaangażowania, dzięki czemu trudno pozostać wobec tej opowieści obojętnym. • Już sam początek jest intrygujący — pierwszy rozdział, który teoretycznie powinien wprowadzać czytelnika w temat, otwiera scena pogrzebu. To odwrócenie porządku wydaje się celowe i dobrze oddaje charakter całej książki: opowieści o przemijaniu, zaniku i stopniowym rozpadzie pewnej tożsamości. Dopiero później autorka prowadzi nas przez codzienność — życie, tradycję, mowę i kulturę kaszubskiej społeczności, ukazując je w sposób wielowymiarowy, bez uproszczeń. • Reportaż jest niezmiernie ciekawy także dlatego, że nie ogranicza się do suchego opisu faktów. To raczej próba uchwycenia procesu — tego, jak kultura stopniowo zanika, jak zmienia się sposób myślenia kolejnych pokoleń i jak trudne jest zachowanie własnej odrębności w zmieniającej się rzeczywistości. W tym sensie książka ma wyraźny wymiar refleksyjny, momentami wręcz melancholijny. • Mimo że nie ze wszystkimi tezami autorki się zgadzam, nie odbiera to wartości całej publikacji. Wręcz przeciwnie — skłania do własnych przemyśleń i konfrontowania jej spojrzenia z własnym. To jedna z tych książek, które niekoniecznie mają przekonać, ale zdecydowanie potrafią zainteresować i zaangażować. • Zdecydowanie polecam — nawet osobom, które, tak jak ja, początkowo nie czują większego związku z poruszanym tematem. • 📖 19:46 · 13.04.2026 · 37/2026 · (P)

Martwe dusze • Autor: Mikołaj Gogol • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Bardzo trafna książka, która w interesujący i momentami zaskakująco przenikliwy sposób opisuje rosyjską mentalność oraz jej — w pewnym sensie — imperialny charakter. Mikołaj Gogol przedstawia ten temat nie wprost, lecz poprzez perspektywę głównego bohatera, co nadaje całości dodatkowej głębi i pozwala czytelnikowi samodzielnie wyciągać wnioski. • Książka potrafi utrzymać napięcie, mimo że jej konstrukcja nie jest typowo sensacyjna. Dużą rolę odgrywają tu bohaterowie — barwni, wyraziści, często wręcz przerysowani, ale dzięki temu bardzo zapadający w pamięć. Każda napotkana postać wnosi coś nowego i jednocześnie buduje szerszy obraz społeczeństwa, które Gogol poddaje subtelnej, lecz konsekwentnej krytyce. • Na szczególną uwagę zasługuje główny bohater — postać jednocześnie inspirująca i niepokojąca. Jest sprytny, cwany, elastyczny w działaniu, a przy tym na tyle niejednoznaczny, że trudno go jednoznacznie ocenić. Przez znaczną część książki zastanawiałem się, jaki właściwie jest sens jego przedsięwzięcia i co nim naprawdę kieruje. Ta nieoczywistość działa na korzyść powieści i utrzymuje zainteresowanie. • Całość tworzy specyficzny obraz rzeczywistości — swoiste pomieszanie lenistwa, biurokracji, pijaństwa oraz ogromnych, przy­tłac­zają­cych­ przestrzeni, w których człowiek stopniowo traci swoją wyrazistość, a momentami wręcz „dziczeje”. Ten klimat jest jednym z największych atutów książki — niepokojący, ale jednocześnie bardzo sugestywny. • To powieść, która pod pozorem dość osobliwej fabuły kryje w sobie trafną i wciąż aktualną obserwację społeczną. Zdecydowanie warto się z nią zmierzyć. • 📖 21:08 · 11.04.2026 · 36/2026 · (A)

Psie serce • Autor: Michaił Bułhakow • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjna książka — przede wszystkim ze względu na swoją bezkompromisową formę i wyraźnie wyczuwalną szyderę, która stanowi jej fundament. Michaił Bułhakow tworzy opowieść, która z jednej strony bawi, a z drugiej niesie ze sobą bardzo mocne i niepokojąco aktualne przesłanie. • Przyznam, że książka zdecydowanie przekroczyła moje oczekiwania. Spodziewałem się raczej krótkiej, ciekawej formy literackiej, natomiast otrzymałem tekst znacznie bardziej wielowymiarowy — zarówno pod względem ideowym, jak i stylistycznym. To, co na pierwszy rzut oka wydaje się jedynie groteskową historią, szybko odsłania swoje głębsze znaczenia i staje się trafnym komentarzem społecznym. • Utwór jest interesującą mieszanką fantastyki i dystopii, przy czym elementy fantastyczne służą tutaj przede wszystkim jako narzędzie do pokazania mechanizmów rządzących rzeczywistością społeczną i polityczną. Bułhakow operuje ironią i absurdem w sposób bardzo świadomy — nie są to jedynie środki stylistyczne, lecz nośniki krytyki, momentami wręcz bezlitosnej. • Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki autor buduje swoją narrację — oszczędnie, ale jednocześnie niezwykle celnie. Dzięki temu książka, mimo swojej niewielkiej objętości, pozostawia po sobie wyraźny ślad i skłania do refleksji. • To zdecydowanie jedna z tych pozycji, które pod pozorem lekkiej, momentami wręcz groteskowej formy, ukrywają bardzo poważną treść. Zdecydowanie polecam. • 📖 19:48 · 07.04.2026 · 35/2026 · (A)

Historia Australii • Autor: Wiesław Olszewski • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo przyzwoita publikacja naukowa poświęcona historii Australii. Wiesław Olszewski przedstawia temat w sposób przystępny, co — jak na opracowanie historyczne — jest istotnym atutem. • Na tle całego cyklu wydawniczego Ossolineum (mam tu porównanie m.in. z tomami dotyczącymi historii Mongolii, Meksyku, Brazylii, Indii, Rumunii czy Kanady) ta pozycja wyróżnia się szczególnie lekkim językiem i przejrzystością narracji. Autor unika nadmiernego akademickiego ciężaru, dzięki czemu książka pozostaje przystępna nawet dla czytelnika, który nie ma spec­jali­styc­zneg­o przygotowania historycznego. • Dodatkowym plusem jest forma — publikacja nie jest zbyt obszerna (około 300 stron), a jednocześnie zawiera dobrze dobrane ilustracje, które uzupełniają treść i pomagają lepiej osadzić omawiane wydarzenia w kontekście. Całość sprawia wrażenie przemyślanej i uporządkowanej. • Książka w sposób ciekawy i czytelny streszcza historię tego stosunkowo młodego państwa, a zarazem całego kontynentu. Autor prowadzi narrację w sposób syntetyczny, ale wystarczająco szczegółowy, by dać solidne podstawy do dalszego zgłębiania tematu. Nie jest to opracowanie wyczerpujące, lecz zdecydowanie spełnia swoją rolę jako wprowadzenie do historii Australii. • Pozycja godna polecenia — szczególnie dla osób, które szukają rzetelnego, ale jednocześnie przystępnego opracowania. • 📖 19:36 · 06.04.2026 · 34/2026 · (P)