Skazanie T.15/ Remigiusz Mróz

Autor:
Remigiusz Mróz
Wydawcy:
Czwarta Strona - Grupa Wydawnictwa Poznańskiego (2022)
Wydawnictwo Poznańskie
Wydane w seriach:
Seria z Joanną Chyłką
ISBN:
978-83-67176-26-2
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Gminna Biblioteka Publiczna w Kluczach - Katalog księgozbioru
2.0

Po odzyskaniu prawa do wykonywania zawodu Joanna Chyłka liczy na podjęcie głośnej obrony, która wprowadzi jej karierę z powrotem na odpowiednie tory. Otrzymuje jednak sprawę, którą nikt inny nie chciał się zająć – w dodatku po raz pierwszy to ona ma wystąpić w charakterze oskarżyciela subsydiarnego. Zgłasza się do niej matka dziewczyny, której śmierć została zakwalifikowana jako samobójstwo. Twierdzi, że ma dowody, że jej córka nie odebrała sobie życia, a mimo to kolejni prokuratorzy wciąż umarzają postępowanie. Prawniczka szybko dostrzega, że doszło nie tylko do uchybień proceduralnych, ale także manipulacji. Jednocześnie Chyłka musi nawigować po nieznanych wodach życia osobistego – trwają przygotowania do ślubu, a ona po latach decyduje się nawiązać kontakt z matką [wydawca].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Przed chwilą skończyłem czytać książkę i powiem szczerze, że zawiodłem się na banalnej jej treści. Odniosłem wrażenie, że autor napisał tę książkę z jakiegoś przymusu. Coś chciał napisać i zrobił to na siłę. Morderstwa i powiązanie ich z Piotrem Langerem nie trzymało się kupy. Chociażby wiersz napisany przez matkę zabitej dziewczyny, został podarowany na papierze matce Chyłki. Skąd Langer wiedział, że matka Chyłki Zuzanna ma taki od dziesiątek lat wiersz i trzyma go w mieszkaniu w Niemczech i jego wykrada? Totalna głupota. Poza tym ślub kościelny w ogóle mi nie pasuje do osobowości Chyłki i znając obwarowania kościelne nie doszło by do takiego sakramentu. Ponadto autor chyba nie stracił nikogo bardzo bliskiego, aby napisać, że Kormak będąc w początkowej żałobie wystąpił jako świadek pana młodego. Kto był w takiej żałobie wie co mam na myśli. Również zawirowania dotyczące Kancelarii prawniczej są też wplecione na siłę. Mówiąc krótko zawiodłem się.
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo