Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
Manuskrypt
Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
...
54
  • [awatar]
    Manuskrypt
    Zipper i jego ojciec • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • To dosyć ciekawa książka, która – mimo swojej niewielkiej objętości – kryje w sobie drugie dno i pozostawia czytelnika z refleksją na długo po zakończeniu lektury. Joseph Roth po raz kolejny pokazuje, że potrafi w krótkiej formie zawrzeć treści, które rezonują znacznie mocniej, niż mogłoby się początkowo wydawać. • W powieści wyraźnie odczuwa się zderzenie różnych światów oraz specyficzny, austriacki klimat schyłku epoki i końca I wojny światowej. Szczególnie poruszający jest obraz ludzi pełnych ideałów, którzy boleśnie konfrontują swoje przekonania z rzeczywistością. To właśnie ten kontrast nadaje książce głębi i sprawia, że nie jest ona jedynie opowieścią o bohaterach, ale również o przemijaniu pewnego świata. • Dodatkowego znaczenia nabiera ona również wtedy, gdy zna się biografię Josepha Rotha. Wiele motywów można odczytywać przez pryzmat jego własnych doświadczeń, co czyni lekturę jeszcze bardziej interesującą. • Serdecznie polecam. • 📖 23:04 · 04.08.2026 · 75/2026 · (P)
  • [awatar]
    Manuskrypt
    Zipper i jego ojciec • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • To dosyć ciekawa książka, która – mimo swojej niewielkiej objętości – kryje w sobie drugie dno i pozostawia czytelnika z refleksją na długo po zakończeniu lektury. Joseph Roth po raz kolejny pokazuje, że potrafi w krótkiej formie zawrzeć treści, które rezonują znacznie mocniej, niż mogłoby się początkowo wydawać. • W powieści wyraźnie odczuwa się zderzenie różnych światów oraz specyficzny, austriacki klimat schyłku epoki i końca I wojny światowej. Szczególnie poruszający jest obraz ludzi pełnych ideałów, którzy boleśnie konfrontują swoje przekonania z rzeczywistością. To właśnie ten kontrast nadaje książce głębi i sprawia, że nie jest ona jedynie opowieścią o bohaterach, ale również o przemijaniu pewnego świata. • Dodatkowego znaczenia nabiera ona również wtedy, gdy zna się biografię Josepha Rotha. Wiele motywów można odczytywać przez pryzmat jego własnych doświadczeń, co czyni lekturę jeszcze bardziej interesującą. • Serdecznie polecam. • 📖 23:04 · 04.08.2026 · 75/2026 · (P)
  • [awatar]
    Manuskrypt
    Zipper i jego ojciec • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • To dosyć ciekawa książka, która – mimo swojej niewielkiej objętości – kryje w sobie drugie dno i pozostawia czytelnika z refleksją na długo po zakończeniu lektury. Joseph Roth po raz kolejny pokazuje, że potrafi w krótkiej formie zawrzeć treści, które rezonują znacznie mocniej, niż mogłoby się początkowo wydawać. • W powieści wyraźnie odczuwa się zderzenie różnych światów oraz specyficzny, austriacki klimat schyłku epoki i końca I wojny światowej. Szczególnie poruszający jest obraz ludzi pełnych ideałów, którzy boleśnie konfrontują swoje przekonania z rzeczywistością. To właśnie ten kontrast nadaje książce głębi i sprawia, że nie jest ona jedynie opowieścią o bohaterach, ale również o przemijaniu pewnego świata. • Dodatkowego znaczenia nabiera ona również wtedy, gdy zna się biografię Josepha Rotha. Wiele motywów można odczytywać przez pryzmat jego własnych doświadczeń, co czyni lekturę jeszcze bardziej interesującą. • Serdecznie polecam. • 📖 23:04 · 04.08.2026 · 75/2026 · (P)
  • [awatar]
    Manuskrypt
    Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku • Autor: Zbigniew Rokita • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • To bardzo ciekawa książka podejmująca paradoksalnie niezwykle trudny temat – Górny Śląsk. Dla mnie, jako człowieka z Mazowsza, jest to region dość odległy, zarówno geograficznie, jak i kulturowo. Tym bardziej doceniam autora, który jako Ślązak pozwolił mi spojrzeć na tę historię z własnej perspektywy. Było to dla mnie doświadczenie wartościowe, ponieważ pokazało wiele aspektów śląskiej tożsamości, których wcześniej nie dostrzegałem lub nie rozumiałem. • Jednocześnie nie oznacza to, że we wszystkim podzielam przedstawiony punkt widzenia. Nadal rozumiem stanowisko państwa polskiego wobec tego regionu i jego skomplikowanej historii. Właśnie dlatego uważam tę książkę za cenną – nie dlatego, że zmieniła moje poglądy, ale dlatego, że pozwoliła mi lepiej zrozumieć sposób myślenia ludzi, których doświadczenia historyczne były inne niż moje. • Pod względem literackim jest to publikacja znakomita. To druga książka Zbigniewa Rokity, po którą sięgnąłem – wcześniej przeczytałem Odrzanię, którą również bardzo wysoko oceniam. Autor pisze językiem żywym i przystępnym, a przedstawiane postacie oraz wydarzenia budują autentyczne zainteresowanie. Mimo że książka porusza temat wymagający i niejednoznaczny, czyta się ją z dużym zaangażowaniem. • To reportaż, który nie tylko przekazuje wiedzę, ale przede wszystkim pozwala lepiej zrozumieć ludzi i ich sposób postrzegania własnej historii. • Książkę polecam. • 📖 21:14 · 02.08.2026 · 74/2026 · (P/A)
  • [awatar]
    Manuskrypt
    2666 • Autor: Roberto Bolaño • Moja ocena: ★★☆☆☆☆☆☆☆☆ (2/10) • Do lektury tej książki siadałem z autentycznym zaciekawieniem i szczerą chęcią poznania twórczości Roberto Bolaño. Już sama objętość powieści zrobiła na mnie duże wrażenie, a dyskusje wokół niej oraz zachwyty części krytyków dodatkowo nastawiły mnie bardzo pozytywnie. Również sam fakt, że książka została wydana pośmiertnie, budził we mnie pewien szacunek i przekonanie, że mam do czynienia z dziełem wyjątkowym. • Niestety okazała się jedną z najsłabszych książek, jakie przeczytałem. • Największym problemem była dla mnie sama konstrukcja powieści. Książka składa się z pięciu części, które tylko częściowo się ze sobą łączą. Pierwsze cztery sprawiały na mnie wrażenie rozwlekłych i nadmiernie rozbudowanych – przez setki stron czekałem na moment, w którym wszystkie wątki zaczną tworzyć spójną całość. Ostatnia część rzeczywiście wydaje się najbliższa głównemu tematowi, jednak również pozostawia wiele niedopowiedzeń. Po zakończeniu lektury miałem przede wszystkim poczucie niedomknięcia i braku saty­sfak­cjon­ując­ego finału. • Nie była to książka, która mnie irytowała. Była dla mnie po prostu odpychająca. Zaskoczyło mnie, że publikacja ciesząca się tak dużym uznaniem wywarła na mnie aż tak negatywne wrażenie. W moim odczuciu jest to mieszanka przeciętnego kryminału i prowokacyjnej literatury obyczajowej, która mimo ogromnej objętości nie prowadzi do wyraźnego celu. • Rozczarowało mnie również samo wydanie. Tekst jest bardzo gęsto złożony, przez co czyta się go mało komfortowo. Zauważyłem także błędy edytorskie, które nie powinny znaleźć się w tak obszernej publikacji. Nie przekonała mnie również okładka – trudno było mi dostrzec jej związek z treścią książki. Mam także zastrzeżenia do tłumaczenia. W wielu miejscach zdania wydawały mi się nienaturalne, ciężkie i mało przejrzyste, co dodatkowo utrudniało lekturę. • To jedna z nielicznych książek, których z czystym sumieniem nie mogę polecić. • 📖 10:58 · 01.08.2026 · 73/2026 · (P)
Ostatnio ocenione
1
...
38 39 40 41 42
  • Pod berłem króla pikowego
    Ficowski, Jerzy
  • Dzieci Szóstego Słońca
    Synowiec, Ola
  • Cyganie
    Bauerdick, Rolf
  • Pinokio
    Collodi, Carlo
  • Czarne lato
    Drobniak, Szymon
  • Szkielet białego słonia
    Klementowska, Iza
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo