Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
grejfrutoowa

Mam na imię Agnieszka. Jestem absolwentką socjologii i filologii polskiej. Interesuję się mediami, dużo fotografuję, uwielbiam filmy o Jamesie Bondzie.

Od 2012 roku prowadzę bloga recenzenckiego www.ksiazka-od-kuchni.blogspot.com. Książki kocham od zawsze, nauczyła mnie tego moja mama. To ona pokazała mi, że czytanie może być przyjemnością. Od niej też wzięła się u mnie pasja do gromadzenia lektur. Mama od młodości kupowała kolejne tomy, dzięki czemu w moim domu zawsze były książki. Dziś ja uzupełniam domową biblioteczkę, a mama mi kibicuje. Zawsze sprawdza, co ciekawego przyniósł mi listonosz.

Uważam, że każda książka ma w sobie coś dobrego. Staram się to pokazać w moich recenzjach.

Czytam różne lektury - dla dzieci, fantastykę, obyczaje, kryminały, reportaże... Nie jestem wybredna, interesuje mnie wszystko. Uwielbiam poznawać nowych autorów. Przyznaję się bez bicia, że kocham piękne okładki, a w autobusach zerkam na tytuły, które czytają inni.

Najnowsze recenzje
1
...
8 9 10
...
172
  • [awatar]
    grejfrutoowa
    Kell jest podróżnikiem – dzięki magii może przemieszczać się miedzy Londynami, zanosić wiadomości i załatwiać sprawy. Gdy pewnego dnia nieświadomie szmugluje cenny przedmiot z Czarnego Londynu, zostaje przyłapany. Przemyt jest zakazany, a artefakt ma magiczną moc, która interesuje innych ludzi. Podczas ucieczki Kell trafia do Szarego Londynu, gdzie wpada w ręce złodziejki, Lili. Dziewczyna nie wie, z kim ma do czynienia i jak cenny przedmiot nosi przy sobie podróżny. • Mroczniejszy odcień magii Victorii Schwab to pierwszy tom cyklu Odcienie magii. Trylogię zaklasyfikować można jako fantastykę młodzieżową. Głównymi bohaterami są Kell i Lila, których historie splatają się w pewnym momencie fabuły. • Kell jest antarim. Posiada moc, która pozwala mu przechodzić między światami. Jest posłańcem, a dodatkowo – nielegalnie – funduje sobie dreszczyk emocji, uprawiając przemyt. Jest inteligentny, nie daje się ponieść emocjom. Ma dobre serce. Jest wyjątkowy – włada niezwykłą magią, co nawet w świecie jej pełnym jest czymś szczególnym. • Lila jest złodziejką, która musi dawać sobie radę sama. Jest dobra w swoim fachu, jednak nie jest dostatecznie silna, by poradzić sobie z kilkoma napastnikami, dlatego musi być ostrożna. Gdy poznaje Kella, zaczyna rozumieć, że żyje w świecie, w którym magia jest czymś niezwykłym, ale w innych Londynach jest ona na porządku dziennym. • Fabuła pierwszego tomu dobrze wprowadza czytelnika w świat stworzony przez autorkę. Dowiadujemy się, kim są antari, poznajemy historię Londynów. Nie jest to topornie opowiedziane, część informacji przekazano w narracji, niektóre podczas rozmowy Kella z Lilą, co wypada dość naturalnie. Fabuła nie jest naszpikowana zbyt wieloma wątkami, wręcz przeciwnie – po skończeniu powieści odniosłam wrażenie, że był tam jeden główny wątek, który wybijał się na pierwszy plan, a inne tematy albo były tylko sygnalizowane, albo wcale ich nie było. • W fabule nie brakuje zwrotów akcji. Pojawia się kilka scen, które napędzają tempo wydarzeń, przez co nie jest to płaska opowieść. Nie zabrakło też niebezpieczeństw i scen walki, z udziałem magii – te są naprawdę widowiskowe. Opisano je w sposób plastyczny, pobudzający do działania wyobraźnię. • Mocnym punktem jest stworzony przez autorkę świat. Podobał mi się, był ciekawie skonstruowany i logicznie wyjaśniony. Minusem była historia – brakowało mi trochę wątków pobocznych, odniosłam wrażenie, że to za mało rozbudowana opowieść. Mimo wszystko pierwszy tom mnie zainteresował i choć podejrzewam, jak niektóre rzeczy potoczą się w kolejnych częściach, sięgnę po nie na pewno. • Książkę Mroczniejszy odcień magii wydano również jako audiobook. Lektorką jest Agnieszka Krzysztoń. Przeczytała ona dwie z trzech pozycji w cyklu (drugi tom ma innego lektora). Jej głos świetnie pasuje do opowieści – sprawia, że trudno oderwać się od treści. Dobrze mi się słuchało jej interpretacji. • Mroczniejszy odcień magii to takie wprowadzenie do historii. Mam nadzieję, że w kolejnym tomie więcej się wydarzy i będzie więcej wątków pobocznych, a historia stanie się bardziej rozbudowana.
  • [awatar]
    grejfrutoowa
    Roman Dmowski prowadzi rozmowy na arenie międzynarodowej. Chce dać Polsce jak najlepsze warunki do rozwoju. Mężczyzna wspomina swoje dzieciństwo, myśli o tym, jak jego ojczyzna wymazana została z map. Mimo wszystko Polacy się nie poddali. • Piasek i bruk Marcina Barana to jedna z książek z serii Czytam sobie. Ta historia została zaklasyfikowana jako poziom pierwszy, czyli dla dzieci, które dopiero uczą się czytania. Ta pozycja poświęcona jest prawdziwej postaci, czyli Romanowi Dmowskiemu. • Seria Czytam sobie to seria książeczek dla najmłodszych czytelników. Charakteryzuje się tym, że tekst dostosowany jest do umiejętności dzieci. Poziom pierwszy to krótki tekst, zazwyczaj na stronach znajdziemy tylko jedno zdanie. Większość strony zajmuje ilustracja. Tekst umieszczono na dole kartki, więc nie rozprasza on wzroku, łatwo go odnaleźć i zawsze znajduje się w tym samym miejscu. Słownictwo jest dostosowane do dziecka – nie jest za trudne, a niektóre słowa pojawiają się w specjalnych ramkach do czytania głoskami. Służy to ćwiczeniom na początkowym etapie nauki czytania. Treść wydrukowano większą czcionką, co ułatwia jej odczytywanie. Pierwszy poziom serii Czytam sobie to około stu pięćdziesięciu-dwustu słów. • Treści w serii Czytam sobie tworzą zazwyczaj znani, lubiani autorzy książek dziecięcych. Historie są zróżnicowane i ciekawe. Nie są długie i trudne, ale wciągają. Każda książka wzbogacona jest o ilustracje, co jest doskonałym uzupełnieniem treści. • Ilustracje do książki są autorstwa Marii Mazurowskiej. To ładne uzupełnienie tytułu i treści, bardzo ważny element tego wydawnictwa. Dodatkowo w książce znajdziemy też pakiet naklejek z ilustracjami z tej pozycji. • Piasek i bruk to ciekawa książka z serii Czytam sobie. Polecam wam tę serię, jeśli macie w domu małego czytelnika, który chciałby samodzielnie sięgać po książki, lecz dopiero uczy się czytania.
  • [awatar]
    grejfrutoowa
    Mała dziewczynka upuszcza parasolkę. Wyrywa ją wiatr i niesie przez uliczki, zaczepiając przechodniów. Parasolka mknie między budynkami i podziwia Gdynię. Zmiany, jakie zaszły w mieście, są dla niej zaskakujące. • Koronkowa parasolka z Gdyni Natalii Fiedorczuk-Cieślak to jedna z książek z serii Czytam sobie. Ta historia została zaklasyfikowana jako poziom pierwszy, czyli dla dzieci, które dopiero uczą się czytania. Ta pozycja poświęcona jest prezentacji miasta – Gdyni. • Seria Czytam sobie to seria książeczek dla najmłodszych czytelników. Charakteryzuje się tym, że tekst dostosowany jest do umiejętności dzieci. Poziom pierwszy to krótki tekst, zazwyczaj na stronach znajdziemy tylko jedno zdanie. Większość strony zajmuje ilustracja. Tekst umieszczono na dole kartki, więc nie rozprasza on wzroku, łatwo go odnaleźć i zawsze znajduje się w tym samym miejscu. Słownictwo jest dostosowane do dziecka – nie jest za trudne, a niektóre słowa pojawiają się w specjalnych ramkach do czytania głoskami. Służy to ćwiczeniom na początkowym etapie nauki czytania. Treść wydrukowano większą czcionką, co ułatwia jej odczytywanie. Pierwszy poziom serii Czytam sobie to około stu pięćdziesięciu-dwustu słów. • Treści w serii Czytam sobie tworzą zazwyczaj znani, lubiani autorzy książek dziecięcych. Historie są zróżnicowane i ciekawe. Nie są długie i trudne, ale wciągają. Każda książka wzbogacona jest o ilustracje, co jest doskonałym uzupełnieniem treści. • Ilustracje do książki są autorstwa Izabeli Kaczmarek-Szurek. To ładne uzupełnienie tytułu i treści, bardzo ważny element tego wydawnictwa. Dodatkowo w książce znajdziemy też pakiet naklejek z ilustracjami z tej pozycji. • Koronkowa parasolka z Gdyni to ciekawa książka z serii Czytam sobie. Polecam wam tę serię, jeśli macie w domu małego czytelnika, który chciałby samodzielnie sięgać po książki, lecz dopiero uczy się czytania.
  • [awatar]
    grejfrutoowa
    Troll Alojzy nie jest zbyt urodziwy. Nikt nie chce się z nim przyjaźnić z powodu jego wyglądu. Alojzy jest przez to bardzo smutny i martwi się, że nigdy nie znajdzie sobie kogoś bliskiego. Czy na pewno? Czy tylko wygląd się liczy? • Kto polubi trolla? Zofii Staneckiej to jedna z książek z serii Czytam sobie. Ta historia została zaklasyfikowana jako poziom pierwszy, czyli dla dzieci, które dopiero uczą się czytania. • Seria Czytam sobie to seria książeczek dla najmłodszych czytelników. Charakteryzuje się tym, że tekst dostosowany jest do umiejętności dzieci. Poziom pierwszy to krótki tekst, zazwyczaj na stronach znajdziemy tylko jedno zdanie. Większość strony zajmuje ilustracja. Tekst umieszczono na dole kartki, więc nie rozprasza on wzroku, łatwo go odnaleźć i zawsze znajduje się w tym samym miejscu. Słownictwo jest dostosowane do dziecka – nie jest za trudne, a niektóre słowa pojawiają się w specjalnych ramkach do czytania głoskami. Służy to ćwiczeniom na początkowym etapie nauki czytania. Treść wydrukowano większą czcionką, co ułatwia jej odczytywanie. Pierwszy poziom serii Czytam sobie to około stu pięćdziesięciu-dwustu słów. • Treści w serii Czytam sobie tworzą zazwyczaj znani, lubiani autorzy książek dziecięcych. Historie są zróżnicowane i ciekawe. Nie są długie i trudne, ale wciągają. Każda książka wzbogacona jest o ilustracje, co jest doskonałym uzupełnieniem treści. • Ilustracje do książki są autorstwa Jony Jung. To ładne uzupełnienie tytułu i treści, bardzo ważny element tego wydawnictwa. Dodatkowo w książce znajdziemy też pakiet naklejek z ilustracjami z tej pozycji. • Kto polubi trolla? to ciekawa książka z serii Czytam sobie. Polecam wam tę serię, jeśli macie w domu małego czytelnika, który chciałby samodzielnie sięgać po książki, lecz dopiero uczy się czytania.
  • [awatar]
    grejfrutoowa
    Autor: Michał Kuszewski • Tytuł: Tchnienie Kaim • Wydawnictwo: Novae Res • Liczba stron: 482 • Alyn jest złodziejką. Podczas jednej z misji musi działać nieco inaczej, niż zakładała, przez co wpada w problemy. Postanawia, że czas na jakiś czas zniknąć. To dobra okazja, by odnaleźć brata. Dziewczyna postanawia ruszyć do Kaim, ale nie wie, że miejsce, do którego zmierza, nie jest bezpieczne. Czeka ją wiele przygód, które wymagać będą od niej odwagi i pewnej dozy szaleństwa. • Tchnienie Kaim Michała Kuszewskiego to powieść fantastyczna, w której główną bohaterką jest Alyn. To dziewczyna, która zajmuje się kradzieżami. Jest dobrą złodziejką, która radzi sobie w trudnych sytuacjach. Na świecie ma tylko brata, którego nie widziała od dawna, i przyjaciółkę. Poza tym jest sama. Jest odważna, bezczelna, czasem porywcza, sprytna i śmiała. Jednak nie jest tak, że wszystko jej się udaje. Zdarza się, że obrywa, wpada w tarapaty, musi uciekać. • Głównym tematem jest poszukiwanie brata. W tym celu dziewczyna udaje się do nieznanego kraju, gdzie prawdopodobnie znajdzie ukochanego brata. Wcześniej jednak Alyn kradnie coś, co jest bardzo cenne, i przez to jest ścigana przed gwardzistów. Jej podróż do nowego miejsca pełna jest niespodzianek, a i na lądzie nie może czuć się bezpieczna i spokojna. Po drodze, w czasie poszukiwań, Alyn spotka wiele przygód – będzie ścigana, pozna tajemniczego rycerza, zostanie zakładnikiem, a to tylko część tego, co się wydarzy. • Trzeba przyznać, że autor stworzył bardzo ciekawy i rozbudowany świat przedstawiony. Rzeczywistość, którą wykreował, jest niebanalna, spójna i ciekawa. Postarał się o detale, stworzył postacie, które mają wyraziste charaktery i różnią się od siebie, nie są zbitą masą. Nie zabrakło też interesujących rozwiązań związanych z nową krainą, miejscami i istotami, które tu można spotkań. • Plusem jest też postać Alyn. To normalna dziewczyna, żadna bohaterka. Owszem, jest złodziejką, doskonale radzi sobie na morzu, ma wiele umiejętności, ale nie jest kimś nierealnym. Ma też wady, boi się, czasem się jej coś nie udaje. Dzięki temu mamy wrażenie, że to osoba, którą można spotkać w prawdziwym życiu – nie jest w stu procentach idealna, a przecież nikt nie jest. Świetnie, bo takich doskonałych bohaterów nie da się znieść. • Pomysł na fabułę jest ciekawy. Autor postarał się, by książka była interesująca, nie przeładował jej w żadną stronę – ani scenami rozmów, ani scenami walk. Powoli poznajemy krainę stworzoną przez pisarza, nie czujemy przeładowania informacjami. Całość jest skomponowana naprawdę dobrze, nie można się oderwać od lektury. Pomysł jest dobry, narracja ciekawie poprowadzona, elementy fantastyczne niebanalne, fabuła wciągająca. Czego chcieć więcej? • Tchnienie Kaim jest powieścią zaskakującą. To naprawdę dobra polska fantastyka. Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron, była ciekawa i oryginalna. Nie spodziewałam się, że dostanę coś wymyślonego od początku do końca przez autora, który nie czerpał z innych książek i klasycznych motywów, postarał się sam zbudować świat dla swojej powieści. Zdecydowanie polecam.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
57
  • Grzesznica
    Hammesfahr, Petra
  • Moje serce w dwóch światach
    Moyes, Jojo
  • Pierwszy róg
    Schwartz, Richard
  • Magia kąsa
    Andrews, Ilona
  • Czerwona jaskółka
    Matthews, Jason
  • Pierwsze znaki
    Von Petzinger, Genevieve
Należy do grup

Kraków PBP
wojciech
Krystyna
Pabianice MBP
aleksandra.s.1.1.3.9
CheshireCat
izabelasliwinska
kajka24
sowilas
isabelczyta
bookslara
Misieczka
monikam1986
basia.ptasznik
Irulan
Zaczytany-w-Ksiazkach
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo