Ćwiczę oko, ucho, rękę:

materiały do zajęć rewalidacyjnych dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną

Autor:
Marta Pągowska
Wydawca:
Grupa Wydawnicza Harmonia (2026)
ISBN:
978-83-8309-929-3
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
podręczniki
poradniki
publikacje dydaktyczne
publikacje fachowe
Źródło opisu: Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Pile - Katalog główny

"Ćwiczę oko, ucho, rękę" to zestaw 75 kart pracy przeznaczonych przede wszystkim dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym oraz niepełnosprawnością sprzężoną. Publikacja stanowi bogaty zbiór materiałów do zajęć rewalidacyjnych sprawdzi się zarówno w szkołach specjalnych i masowych, klasach integracyjnych, jak i w gabinetach terapeutycznych oraz podczas pracy z dzieckiem w domu. Karty będą świetną pomocą edukacyjną w pracy terapeutycznej z uczniami o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych oraz doświadczającymi trudności w nauce. Materiały uporządkowano zgodnie z porami roku, świętami i wydarzeniami, dzięki czemu uczniowie mogą łączyć zdobywaną wiedzę z własnymi doświadczeniami, a nauczyciele elastycznie dobierać karty do aktualnego okresu roku szkolnego. Pracując z publikacją, uczniowie rozwijają wiele funkcji poznawczych i umiejętności, na przykład: doskonalą pamięć i percepcję wzrokową oraz orientację przestrzenną kształcą pamięć i percepcję słuchową trenują uwagę, myślenie i spostrzegawczość ćwiczą koordynację wzrokowo-ruchową oraz motorykę małą poszerzają zasób słownictwa i rozwijają umiejętności komunikacyjne.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo