Ostatni rozkaz serca

Autor:
Nina Zawadzka
Wydawca:
Wydawnictwo Filia (2026)
Wydane w seriach:
Duża Czcionka
Duża Czcionka (Filia)
ISBN:
978-83-8441-638-9, 978-83-8441-791-1
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
wielka czcionka

Lata 30. XX wieku. Nad Europą wisi widmo globalnej katastrofy. W powietrzu czuć zapach prochu, zdrady i nieuchronnego końca starego świata. W tym chaosie, czworo młodych ludzi, boleśnie doświadczonych przez los, wkracza na ścieżkę, którą nigdy nie powinni podążać. Gdy Hiszpanię ogarnia krwawa wojna domowa, a cień faszyzmu przesłania cały kontynent, polska ambasada w Madrycie staje się azylem dla bezbronnych. W samym sercu piekła dyplomaci walczą o życie cywili, ale w świecie, który płonie, wystarczy postawić jeden zły krok, by stracić wszystko. Jak wysoką cenę przyjdzie im zapłacić za błędy przeszłości? Gdy historia żąda ofiar, najpierw giną ci, którzy zapomnieli, jak kochać [opis wydawcy].
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo