Okruchy:

dojrzewanie w postkomunistycznej Polsce

Scenariusz:
Katarzyna Babis
Wydawca:
Wydawnictwo Agora (2026)
ISBN:
978-83-838-0529-0
Autotagi:
film i wideo
książki
Źródło opisu: Miejska i Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Józefa Ignacego Kraszewskiego w Bełchatowie - Katalog księgozbioru

POLSKA, PÓŹNE LATA 80’ Kraj zmaga się z dotkliwymi niedoborami żywności, niezadowoleniem robotników i astronomiczną inflacją. W tym trudnym i dziwnym momencie czasie przychodzi na świat Kasia Babis. Na tle zachodzących zmian bohaterka przebywa własną drogę – od buntowniczej nastolatki do świadomej politycznie aktywistki. Jest świadkinią dzikiego kapitalizmu, reprywatyzacji, cichych aborcji i znikających lokatorów. Każde z tych doświadczeń przypomina jej, że szerokie przemiany społeczne odbijają się echem na bardzo osobistym poziomie. „Okruchy” to opowieść o pokoleniu wchodzącym w dorosłość w cieniu śmierci Jana Pawła II, rządów braci Kaczyńskich i katastrofy smoleńskiej. To historia o tym, jak dorastanie młodej dziewczyny i młodego kraju są ze sobą blisko splecione. Kasia Babis ma talent do przedstawiania ważnych społecznie spraw w sposób, który sprawia, że stają się częścią naszej codzienności. Prywatne wybory i doświadczenia są przecież polityczne, a to, co dzieje się w Sejmie, ma bezpośredni wpływ na nasze życie. „Okruchy” to również pocztówka z przeszłości, gdzie popkulturowe symbole stykają się z aktywizmem i środowiskowymi dramami. A wszystko to serwowane jest we wzruszającej i mimo wszystko ciepłej narracji oraz wciągających ilustracjach. Chcę więcej takich opowieści! Sylwia Chutnik
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo