To, co zasiane

Najgroźniejsze rany to te, których nikt nie zauważył. Nie każda trauma kończy się wraz z dzieciństwem. Są historie, które dojrzewają przez lata, aż w końcu upominają się o uwagę z siłą, której nie sposób zatrzymać. Justyna Janik Videira zabiera czytelnika w mroczną podróż przez dzieciństwo naznaczone krzywdą, dorastanie w cieniu niewypowiedzianego bólu i dorosłość, w której przeszłość wciąż domaga się sprawiedliwości. To poruszająca opowieść o konsekwencjach przemocy, o milczeniu, które rani równie mocno jak zadawane ciosy, i o ludziach, których można było ocalić, gdyby ktoś spojrzał na nich uważniej. Mocna, przejmująca i pozostająca w pamięci historia, która przypomina, że największe tragedie często zaczynają się od obojętności.