Czarna galera

Wydawca:
Orbita (1990)
Wydane w seriach:
Klub Świata Komiksu
Thorgal
Autotagi:
druk
ikonografia
komiksy i książki obrazkowe
książki
Źródło opisu: Publiczna Biblioteka Pedagogiczna Książnica Pedagogiczna im. Alfonsa Parczewskiego w Kaliszu - Katalog księgozbioru

Już od kilku miesięcy Aaricia i Thorgal mieszkają w małej wiosce w południowej Skandynawii, u wybrzeży Morza Północnego. Miejscowa ludność ich zaakceptowała. Aaricia, w ciąży z Jolanem, zajmuje się pracami domowymi, podczas gdy jej mąż przeobraził się w „prawdziwego wieśniaka”. Na początku historii widzimy go nawet podczas zwózki zboża, wychwalającego ten tak pożądany spokojny żywot. Czytelnik może być tym wielce zaskoczony. Gdyż każdy wie, że bohater wiodący osiadłe życie, będący w dodatku ojcem rodziny, nie bardzo pasuje do zawirowań wielkich opowieści przygodowych. Oczywiście, wszystko to wali się w gruzy. Tym razem to męski urok Thorgala sprowadza na niego nieszczęście. I skazuje go na galery, jeśli wolno tak powiedzieć. Dokładniej, to chorobliwa zazdrość pewnej nastolatki zburzy ten idylliczny spokój i sprowadzi śmierć. Wiadomość nadana przez autorów jest jasna: nie będzie wytchnienia, ani dla ich bohatera, ani dla jego rodziny — w zakończeniu tego epizodu, Aaricia wydaje się nawet być skazana na śmierć. Czarna galera jest początkiem cyklu "Brek Zarith”, który zakończy się w tomie "Upadek Brek Zarith".
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo