Mój pan woła na mnie Pies:

o psie Marszałka Piłsudskiego

Autorzy:
Jan Ołdakowski
Katarzyna Anna Ołdakowska
Ilustracje:
Dorota Łoskot-Cichocka
Wydawca:
Egmont (2018)
Wydane w seriach:
Edukacyjny Egmont
Czytam Sobie
Czytam Sobie. Poziom 3, Połykam Strony
ISBN:
978-83-281-4002-8
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna Gminy i Miasta im. Juliana Przybosia w Strzyżowie - Katalog księgozbioru Strzyżów

Książka z serii z kotylionem - specjalnej, limitowanej edycji Czytam sobie z okazji rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę. Zabawna, detektywistyczna historia, w której na pierwszym planie występuje pies o imieniu Pies. Co więcej, to właśnie Pies relacjonuje i komentuje wydarzenia, w których uczestniczy między innymi jego pan. A jego pan to sam Marszałek Piłsudski. Jan Ołdakowski - dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego i ojciec trójki dzieci - opowiada z humorem i lekkością o codziennym życiu wielkiej postaci historycznej. Całość uzupełniają ciepłe ilustracje Doroty Łoskot- Cichockiej.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo