Happy mind, happy life:

10 simple ways to feel great every day

Autor:
Rangan Chatterjee
Wydawca:
Penguin Books (2026)
ISBN:
978-1-405-98216-0
Autotagi:
druk
książki
podręczniki
poradniki
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. J.Słowackiego w Tarnowie - Katalog księgozbioru

Książka w języku angielskim. Szczęście to praktyka, a nie cel podróży". Często traktujemy szczęście jako coś, do czego dążymy, nagrodę, którą osiągniemy, gdy życie wreszcie się ułoży. Ale co jeśli szczęście nie jest efektem, lecz praktyką – fundamentem, który kształtuje sposób, w jaki spotykamy każdą chwilę? Opierając się na ponad dwudziestu latach pracy lekarskiej, dr Rangan Chatterjee zauważył, że motywacja i siła woli rzadko wystarczają nas długo utrzymać. Prawdziwe dobrostan staje się możliwy tylko wtedy, gdy nauczymy się pielęgnować to, co nazywa szczęściem rdzeniowym – bardziej odporną formą radości, która nie zależy od okoliczności.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo