Miłość w czasie zagłady:

historia z krakowskiego getta

Autor:
Dominik W. Rettinger
Wydawcy:
Świat Książki Wydawnictwo (2022)
Dressler Dublin
ISBN:
978-83-828-9465-3, 978-83-828-9649-7
978-83-828-9465-3, 978-83-828-9649-7
Autotagi:
druk
elementy biograficzne
książki
powieści
proza
5.0

"Miłość w czasie zagłady" Dominika Wieczorkowskiego-Rettingera to oparta na faktach historia, która dowodzi, że nie ma potęgi silniejszej od miłości oraz że nawet w czasie wojny nie można widzieć rzeczywistości w czarno-białych barwach. Zawsze pośrodku będą różne odcienie szarości na przykład w postaci rzekomego wroga, który straci głowę dla skazanej na śmierć Żydówki. Oswald Bousko jest wicekomendantem Schutzpolizei. Powinien więc być pozbawionym skrupułów służbistą i zatwardziałym antysemitą. Odwraca się jednak od dogmatów nazistowskich, gdyż dostrzega w nich wynik obłędu przywódcy Trzeciej Rzeszy. Rebeka Steinert-Aspis jest Polką o żydowskim pochodzeniu i wdową, która wychowuje dwójkę dzieci. Jak wszyscy Żydzi na początku lat czterdziestych XX wieku znalazła się w getcie, skąd Żydów wywożono potem do obozów śmierci. Kiedy w 1941 roku rozpoczyna się akcja przesiedleńcza, Oswald robi wszystko, aby ocalić życie Rebeki. Miłość między ludźmi takimi jak oni została oficjalnie zakazana przez Niemców na mocy ustaw norymberskich z 1935 roku, ale czy uczucie da się powstrzymać? Po śmierci Oswald Bousko został odznaczony medalem Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo