„Pan Tadeusz” to książka napisana przez Adama Mickiewicza. Jest to bardzo znana lektura szkolna. Akcja dzieje się dawno temu na Litwie i opowiada o życiu ludzi z tamtych czasów. • Głównym bohaterem jest Tadeusz Soplica, który wraca do swojego domu po długiej nieobecności. W książce występuje też wiele innych postaci, na przykład Zosia, Sędzia, Telimena oraz Jacek Soplica. Jest ich bardzo dużo, dlatego czasami trudno się w nich połapać. • Czytając fragmenty „Pana Tadeusza”, miałem problem ze zrozumieniem tekstu. Język jest trudny i starodawny, a zdania są długie. Czasami trzeba było czytać kilka razy, żeby zrozumieć, o co chodzi. • Niektóre fragmenty były dla mnie nudne i ciężkie do czytania. Akcja często toczy się wolno, a opisy są bardzo długie. Przez to czytanie tej książki nie sprawiało mi dużej przyjemności. • Moim zdaniem „Pan Tadeusz” jest bardzo trudną książką. Trzeba się mocno skupić, żeby ją zrozumieć, co nie zawsze jest łatwe. • Szczerze mówiąc, nie lubię tej lektury. Jest dla mnie za trudna i mało interesująca, ale rozumiem, że jest ważna w polskiej literaturze i dlatego jest omawiana w szkole.

„Dziady cz. II” to dramat napisany przez Adama Mickiewicza. Książka opowiada o dawnym zwyczaju zwanym Dziady, który odbywa się nocą w kaplicy. Ludzie spotykają się tam, aby przywołać duchy zmarłych. • Dziady prowadzi Guślarz. To on rozmawia z duchami i mówi, co trzeba zrobić, żeby im pomóc. W kaplicy znajdują się także inni ludzie, którzy biorą udział w tym zwyczaju. • Podczas Dziadów pojawiają się różne duchy, na przykład duchy dzieci, Widmo Złego Pana oraz Zosia. Każdy z duchów opowiada swoją historię i mówi, dlaczego nie może zaznać spokoju. • Najbardziej zapamiętałem pojawienie się duchów dzieci. Był to ważny moment w utworze i dobrze zapada w pamięć czytelnika. • Czytając ten utwór, można łatwo wyobrazić sobie to, co dzieje się w kaplicy. Opisy i dialogi pomagają zrozumieć przebieg wydarzeń i sprawiają, że tekst jest czytelny. • Podobało mi się, że w książce pojawia się dużo różnych postaci. Każda z nich jest inna i sprawia, że czytanie nie jest nudne. • Moim zdaniem „Dziady cz. II” to ciekawa lektura szkolna. Jest inna niż zwykłe książki i na pewno zapada w pamięć.

„Świtezianka” Adama Mickiewicza to ballada opowiadająca o strzelcu, który spotyka nad jeziorem tajemniczą dziewczynę. Chłopak obiecuje jej wierność, ale nie potrafi dotrzymać danego słowa. • Z czasem okazuje się, że dziewczyna nie jest zwykłym człowiekiem, lecz nimfą wodną związaną z jeziorem Świteź. Sprawdza ona uczciwość strzelca i obserwuje jego zachowanie. Gdy chłopak ją zdradza, ponosi karę za swoje czyny. • Akcja ballady rozgrywa się głównie nocą, nad jeziorem, co nadaje historii tajemniczy nastrój. Miejsce to wydaje się spokojne, ale jednocześnie niebezpieczne, co ma duże znaczenie dla całej opowieści. • W utworze pojawiają się elementy magii, które sprawiają, że historia jest ciekawsza. Dzięki nim ballada różni się od zwykłych opowiadań i bardziej zapada w pamięć. • Czytało mi się tę balladę bardzo ciekawie. Historia nad jeziorem była interesująca, a bohaterowie zachowywali się w różnych sytuacjach w ciekawy sposób. • Uważam, że „Świtezianka” jest interesującą lekturą szkolną. Historia jest krótka, ale zapada w pamięć i dobrze pokazuje wydarzenia oraz postacie.

Książka „Kamienie na szaniec” została napisana przez Aleksandra Kamińskiego. Opowiada ona o losach młodych chłopców żyjących w czasie II wojny światowej w okupowanej Warszawie. Głównymi bohaterami są Rudy, Zośka i Alek, którzy należeli do harcerstwa. • Bohaterowie byli bardzo zaangażowani w działalność konspiracyjną i starali się robić wszystko, co mogli, aby pomóc Polsce. Mimo młodego wieku podejmowali ryzykowne decyzje i brali udział w akcjach przeciwko okupantowi. • W książce pokazane są różne wydarzenia z życia bohaterów, zarówno te związane z walką, jak i z codziennym życiem. Dzięki temu można zobaczyć, jak wyglądała rzeczywistość młodych ludzi w czasie wojny i z jakimi problemami musieli się mierzyć. • W książce opisane są różne wydarzenia z życia bohaterów w czasie wojny. Pokazane jest, jak starają się normalnie żyć, mimo że ciągle towarzyszy im strach i zagrożenie. • Książka nie spodobała mi się bardzo, ponieważ nie lubię historii. Mimo to uważam, że „Kamienie na szaniec” to dobra książka, która pokazuje ważne wydarzenia i prawdziwe postawy młodych ludzi w trudnych czasach.

Książka „Mały Książę” została napisana przez Antoine de Saint‑Exupéry. Opowiada historię pilota, który po awarii samolotu trafia na pustynię i tam spotyka tajemniczego Małego Księcia. • Mały Książę pochodzi z małej planety i opowiada pilotowi o swoich podróżach po różnych planetach, o ludziach, których spotykał, i o różnych doświadczeniach, które przeżył. • Podczas podróży Mały Książę uczy się nowych rzeczy i poznaje różne sposoby myślenia ludzi. To pokazuje, jak ważne jest obserwowanie świata i zwracanie uwagi na szczegóły, które często są niewidoczne dla dorosłych. • Podobało mi się, jak Mały Książę opowiadał o swojej przyjaźni z lisem i o tym, co naprawdę jest ważne w życiu. To było ciekawe i trochę zabawne, a jednocześnie wzruszające. • Na książce było dużo postaci, nie tylko dwie lub trzy. Każda z nich miała swoją historię i zachowanie, co sprawiało, że książka była pełna różnych sytuacji i emocji. • Uważam, że „Mały Książę” to ciekawa książka. Opowiada o przyjaźni, marzeniach i ważnych sprawach w życiu, a jednocześnie jest napisana w prosty i przyjemny sposób.