Na wodach Norwegii • Autor: Edmund Kosiarz • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Dość ciekawa publikacja opisująca udział Polskich Sił Zbrojnych, a przede wszystkim Marynarki Wojennej II Rzec­zypo­spol­itej­, w działaniach wojennych na wodach Norwegii podczas II wojny światowej. • Książka jest napisana w sposób dość przystępny i pozwala poznać konkretne wydarzenia oraz działania polskich marynarzy. Czuć jednak wyraźnie char­akte­ryst­yczn­y dla literatury historycznej z okresu PRL-u sposób przedstawiania wojny – z mocnym uwypuklaniem roli polskiego wojska i podkreślaniem jego znaczenia. Momentami jest to już mocno widoczne i współczesny czytelnik bez większego problemu zauważy, że książka powstawała w określonym kontekście politycznym i hist­orio­graf­iczn­ym. • Nie zmienia to jednak faktu, że publikacja ma swoją wartość. Jest dziś również swoistym pomnikiem pamięci o ludziach, którzy uczestniczyli w działaniach wojennych, a których doświadczenia dzięki takim książkom zostały utrwalone. Dla współczesnego czytelnika stanowi to nie tylko materiał historyczny, ale również świadectwo tego, jak w swoim czasie opowiadano o polskim udziale w II wojnie światowej. • Warto więc sięgnąć po tę książkę zarówno dla samej historii polskiej Marynarki Wojennej, jak i po to, aby zobaczyć, jak zmieniało się podejście do opisywania historii w Polsce. • 📖 19:53 · 16.08.2026 · 80/2026 · (P)

Kto tu dymi? • Autor: Janusz Korwin-Mikke • Moja ocena: ★★★★★★☆☆☆☆ (6/10) • Całkiem dobrze złożony zbiór felietonów Janusza Korwin-Mikkego. Odchodząc od poglądów autora – z którymi można się oczywiście zgadzać albo nie – trzeba przyznać, że jest to człowiek niezwykle inteligentny, logiczny i sprawnie posługujący się argumentacją. Sam styl literacki również przypadł mi do gustu. Felietony są napisane lekko, bez nadmiernego komplikowania formy, a jednocześnie mają wyraźny charakter. • Książka składa się z dziesięciu rozdziałów poruszających tematy, które na początku XXI wieku należały do najbardziej drażliwych i budzących największe emocje. Publikacja ukazała się w 2007 roku, a więc w okresie pierwszych rządów Prawa i Sprawiedliwości. Z perspektywy niemal dwóch dekad ciekawie czyta się ówczesne diagnozy, przewidywania i komentarze. Niektóre z nich zaskakują aktualnością, inne z kolei pokazują, jak bardzo zmieniła się polska rzeczywistość i język debaty publicznej. • To właśnie dystans czasowy jest dla mnie jednym z ciekawszych elementów tej lektury. Czytając teksty z 2007 roku z perspektywy 2026 roku, można obserwować nie tylko same poglądy autora, ale również zmiany, jakie zaszły w Polsce przez te kilkanaście lat. Dzięki temu książka staje się nie tylko zbiorem felietonów, ale również pewnym zapisem epoki. • Całość jest stosunkowo lekka i czyta się ją bez większego wysiłku. Nie jest to dla mnie pozycja szczególnie wybitna, ale zdecydowanie nie żałuję czasu poświęconego na jej lekturę. • Książkę można polecić – choć raczej z umiarkowanym entuzjazmem. • 📖 18:17 · 16.08.2026 · 79/2026 · (P)

Wieje szarkijja. Beduini z pustyni Negew • Autor: Paweł Smoleński • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Po tę książkę sięgnąłem bezpośrednio po lekturze Jagielskiego i jego opowieści o Afganistanie. Był to z mojej strony zamierzony krok – chciałem przenieść się w zupełnie inny odcień świata islamu, tym razem nierozerwalnie splecionego z rzeczywistością Izraela. I trzeba przyznać, że kontrast okazał się ogromny. • To dobra książka, choć z samym autorem mam pewien problem. Po jego publikacjach widzę, że ma on miejscami wyraźnie inne spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość niż moje. Nie przeszkadza mi to jednak w lekturze – przeciwnie, uważam, że poznawanie perspektyw odmiennych od własnej ma swoją wartość. Ta książka pozwoliła mi przede wszystkim poznać kolejny lud i kolejną kulturę, o których wcześniej wiedziałem stosunkowo niewiele. • Sam język i forma reportażu są ciekawe. Książka, mimo niewielkiej objętości, rozwija się dość powoli i potrzebuje trochę czasu, żeby naprawdę wejść w swój rytm. Mam wrażenie, że jej właściwego smaku zaczynamy doświadczać dopiero mniej więcej od połowy. Wtedy opowieść nabiera wyraźniejszego charakteru i pozwala lepiej zrozumieć opisywany świat. • Największą wartością publikacji jest dla mnie właśnie możliwość spojrzenia na rzeczywistość z perspektywy ludzi i społeczności, o których mówi się stosunkowo rzadko. To temat istotny, a jednocześnie wciąż dość mało obecny w szerszym obiegu. Dzięki temu nawet przy pewnych zastrzeżeniach do autora książka pozostaje wartościową lekturą. • Na pewno warto do niej zajrzeć. • 📖 20:29 · 13.08.2026 · 78/2026 · (P)

Modlitwa o deszcz • Autor: Wojciech Jagielski • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawy reportaż opisujący z jednej strony jeden z najbardziej tajemniczych, a z drugiej – jeden z najp­iękn­iejs­zych­ krajów świata: Afganistan. • Książka naprawdę mnie zauroczyła. Bardzo dobrze wypada nie tylko sama warstwa reportażowa, ale również literacka strona książki. Język Wojciecha Jagielskiego jest niezwykle plastyczny i sprawia, że opisywany świat nie pozostaje jedynie zbiorem informacji. Autor potrafi stworzyć atmosferę miejsca, pokazać jego ludzi, historię i codzienność, a przy tym nie gubi głównego tematu. • Afganistan został przedstawiony szeroko, ale jednocześnie z dużą głębią. Oczywiście można byłoby zastanawiać się, czy w jednej książce da się rzeczywiście wyczerpująco opisać tak skomplikowany kraj i jego historię. Mam jednak wrażenie, że Jagielski świadomie nie próbuje stworzyć kompletnego obrazu Afganistanu. Raczej pokazuje jego najważniejsze problemy i pozwala czytelnikowi wejść głębiej w świat, który z perspektywy Europejczyka może wydawać się bardzo odległy i trudny do zrozumienia. • Książka zdecydowanie nie pozostawia obojętnym. Daje sporo do myślenia i pozwala lepiej zrozumieć zarówno sam Afganistan, jak i mechanizmy konfliktów, które przez lata kształtowały jego historię. Po lekturze łatwiej również spojrzeć na wojnę w Afganistanie nie tylko przez pryzmat samych wydarzeń militarnych, ale przede wszystkim przez ludzi, ich przekonania, religię, historię i sposób postrzegania świata. • Książkę serdecznie polecam. • 📖 23:14 · 10.08.2026 · 77/2026 · (P)

Nosiwoda Mendel • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Dość lekki, jak na Josepha Rotha, zbiór opowiadań. Każde z nich ma własną fabułę i własnych bohaterów, jednak w całej książce dostrzegam również drugie, szersze przesłanie. Mam wrażenie, że jest to w pewnym sensie swoista księga wspomnień – zapis świata, który już właściwie przeminął. • Akcja opowiadań rozgrywa się przede wszystkim we wschodniej Galicji, przedstawionej jako kraina wielu kultur, języków i religii. To właśnie ten wielokulturowy charakter tego świata wydał mi się szczególnie interesujący. W poszczególnych historiach wyraźnie dominują postacie żydowskie, pokazane jednak nie przez wielkie wydarzenia historyczne, lecz przede wszystkim przez ich zwyczajną, skromną codzienność. • Roth potrafi z pozornie niewielkich historii wydobyć szerszy obraz epoki. Dzięki temu opowiadania nie są wyłącznie osobnymi fabułami, ale składają się na obraz konkretnego świata i ludzi, którzy w nim żyli. Właśnie to drugie dno książki uważam za jej największą wartość. • Książka jest interesująca, napisana w char­akte­ryst­yczn­ym dla Rotha stylu i dobrze pokazuje jego zainteresowanie światem dawnej Galicji. • Polecam. • 📖 23:32 · 07.08.2026 · 76/2026 · (P)