Anna J. Szepielak - FRANCUSKIE ZLECENIE • To poprawiona wersja wydanej 15 lat temu debiutanckiej powieści autorki pt. "Zamówienie z Francji". • Bohaterka - młoda, zdolna, ale niezbyt wierząca w siebie fotografka, a fakt ten pogłębia szef nie bardzo doceniający jej pracę - dzięki sprytowi koleżanki, otrzymuje zlecenie pracy we Francji, w pięknej rezydencji w Prowansji. Szczęściu pomaga fakt, że zleceniodawca zastrzega, że ową pracę powinna wykonać kobieta. • Ewa wyjeżdża, pozostawiając w osłupieniu i zazdrości szowinistyczny, męski świat swej agencji z pytaniem "dlaczego ONA?". • A tam już w Prowansji poznaje tajemniczą moc słowa "dziedziczka" i wynikające z tego układy rodzinne. Dowie się też dlaczego w tej rodzinie, nawet służba, mówi po polsku, choć w Polsce nie ma żadnych przodków. • Choć fabuła jest dość spokojna, to znajdziemy i romans, i elementy horroru, magii, retrospekcji wojennych, komedii. • A zakończenie jest dość otwarte jak gdyby sugerujące, że to nie koniec francuskiej przygody. • W jednej z recenzji, po pierwszym wydaniu, przeczytałam, że recenzentka czeka na cz. II pt "Francuski klejnot", co jest lekką sugestią autorki, że jednak będzie dalsza część francuskiej przygody Ewy? Polecam książkę, czyta się przyjemnie.

Anna Sakowicz - NIEDOMÓWIENIA • O czym jest ta książka? Jest o kobiecie, współwłaścicielce drukarni, kiedyś jej rodziny, zafascynowanej Gutenbergiem, która w wieku lat 40 -tu wreszcie zrozumiała, że chce żyć po swojemu. • Ale książka trochę mnie rozczarowała - nie jest dla mnie tak dobra jak inne przeczytane książki tej autorki. • Nie dlatego mnie rozczarowała, że fabuła jest wielowarstwowa, pełna tytułowych niedomówień, niepewności, niejednoznaczności, fascynacji Gutenbergiem - co jest akurat zaletą tej powieści. • Ale zabrakło mi tegoż "pazura", którego szukam w powieściach. • Dodam, że książka ma świetne recenzje, bo i pisarstwo Pani Sakowicz jest świetne.

Małgorzata Rogala - WAŻKA • To pierwsze spotkanie moje z książką tej pisarki i w swej niewiedzy nt. twórczości Pani Rogali trafiłam na trzecią odsłonę jej kryminalnego cyklu "Agata Górska i Sławek Tomczyk" , serii o warszawskich policjantach. • W zasadzie nie lubię kryminałów, ale coraz częściej "natykam się" na tego typu literaturę w całej fabule lub wątkach powieści. • Podobała mi się ta książka i dlatego na pewno sięgnę do dwóch pozostałych części / cz. I Zapłata; cz. II Dobra matka/ • Od samego początku wciągnęła mnie misterna konstrukcja fabularna , barwność postaci bohaterów i styl. Polecam • Poniżej okładki wszystkich części.

500 zdań polskich” to pozycja, której nie przeczyta się "jednym tchem" • Pan Profesor, znany językoznawca, zebrał kultowe zdania, które zagościły w naszym języku nie tylko pisanym, a niejednokrotnie są w powszechnym użyciu. To cytaty zebrane z klasyki, reklam, powiedzeń polityków, przysłów ,powiedzonek itp. • Ciekawa książka napisana z humorem i grą słów. • Tomisko opasłe, bo wyjaśnienie każdego cytatu zajmuje oddzielną stronę. Całość nie tylko uczy, ale też bawi. • Zdecydowanie godne poczytania.

Anna Sakowicz - cykl ZŁODZIEJKA MARZEŃ • Na tę trylogię kociewska składają się następujące części: • cz. I - ZŁODZIEJKA MARZEŃ • cz. II - TO SIĘ DA! • cz. III - JUŻ NIE UCIEKAM • Jest to opowieść o Joannie,kobiecie po przejściach, polonistce, trochę wypalonej swą pracą, przebywającej na urlopie zdrowotnym, podstępnie wysłanej przez matkę do Starogardu na Kociewiu, rzekomo, by zaopiekować się chorą ciotką. Ciocia Zosia okazuje się nie być wcale tak schorowaną, ale bohaterka wraz ze swą córką Lusią "wrastają" w życie kociewskiej społeczności, poznają sympatycznych ludzi i po urlopie Joanna postanawia zostać u cioci Zosi. Sprawcą tej decyzji jest też sympatyczny pan doktor, z którym chciałaby ułożyć sobie nowe życie a także praca jako wolontariuszki w hospicjum dla dzieci chorych na białaczkę. • Wolontariat w hospicjum to bardzo wstrząsający wątek wszystkich trzech części, ale jakże pogodny. • Joanna pełna ciepła, chęci niesienia pomocy i emocjonalnie związana z chorymi dziećmi, dla których pisze opowiadanka, by choć trochę osłodzić ich cierpienie, realizuje swe marzenia o własnej kawiarni, stabilizuje swe życie u boku kochanego mężczyzny i wcale nie doktorka, który według cioci Zosi jest zwykłym galameją i dupusiem. Jej opowiadanka pojawiają się na runku wydawniczym i dlatego jej kawiarenka – marzenie zostaje nazwana Literatką. A w tejże Literatce można wypić nie tylko przesmaczną kawę, ale też zjeść "kuch z krostami" i kociewskie ruchanki • W ogóle w całej trylogii dużo humoru, zwłaszcza w cz. III, a to za sprawą starszyzny - towarzystwa cioci Zosi. • Całość okraszona jest powiedzonkami i wyrażeniami z gwary kociewskiej np. słynnym "to się da", czyli nie ma rzeczy niemożliwych. • Dla mnie wspaniały cykl i polecam bardzo.