Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
chaberek
Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
...
8
  • [awatar]
    chaberek
    Dużo seksu, dużo wulgaryzmów, nie mówię , że mi to przeszkadza, ale tak jest. A co do treści?... hm. Może ta powieść powinna zostać zakwalifikowana do kategorii " lekkie porno" :)
  • [awatar]
    chaberek
    Płytka, powierzchowna. Przeczytana w formie audio- inaczej byłaby niedoczytana :) Jedyny plus tej ksiązki, to uzmysłowienie czytelnikowi, że działalność nazistów (nie lubię tego określenia, bo rozmywa się odpo­wied­zial­ność­ narodu niemieckiego)nie zakończyła się w momencie podpisania kapitulacji
  • [awatar]
    chaberek
    Rozpoczęłam rok świetnie w towarzystwie tej właśnie powieści. W formie ebooka ok.820stron zostało "połkniętych" w ciągu dwóch dni. Zawrotna akcja- uwielbiam, tematyka wojenna- uwielbiam. Trzy główne wątki, a wszystkie baaardzo interesujące. I- wątek :Działalność w Rosji Nocnych Wiedźm, coś wcześniej czytałam- tu zgłębiłam temat. II wątek: działalność łowców nazistów. Także temat mi znany, ale nie przeszkadzało mi to absolutnie, a wręcz przeciwnie. III wątek: ukrywanie się nazistów przed wymierzeniem sprawiedliwości. Książka miodzio
  • [awatar]
    chaberek
    Rozpoczęłam rok świetnie w towarzystwie tej właśnie powieści. W formie ebooka ok.820stron zostało "połkniętych" w ciągu dwóch dni. Zawrotna akcja- uwielbiam, tematyka wojenna- uwielbiam. Trzy główne wątki, a wszystkie baaardzo interesujące. I- wątek :Działalność w Rosji Nocnych Wiedźm, coś wcześniej czytałam- tu zgłębiłam temat. II wątek: działalność łowców nazistów. Także temat mi znany, ale nie przeszkadzało mi to absolutnie, a wręcz przeciwnie. III wątek: ukrywanie się nazistów przed wymierzeniem sprawiedliwości. Książka miodzio
  • [awatar]
    chaberek
    W.Dutka pisarzem wszechstronnym. Przeczytałam tego autora: Czerń i purpura, Kartagińskie ostrze i oczywiście Kuriera z Toledo. Trzy powieści diametralnie różniące się od siebie. W.Dutka znów mnie zaskoczył. Najciekawsze dla mnie wątki w tej książce to: • - uczucie, które połączyło dwóch młodzieńców z dwóch różnych kręgów kulturowych. W.Dutka podjął się trudnego zadania przybliżenia polskim czytelnikom miłośći homoseksualnej. • -wątek polskiego towarzysza generała Karola Świerczewskiego. W moim mieście jedna z głównych ulic nosiła kiedyś miano ul. Świerczewskiego i chyba stąd wynika moje zainteresowanie się tym wątkiem • -zdolność i siła przebaczenia wrogowi. To w zasadzie krótki epizod, dla mnie wzruszający, w którym matka przebacza zabójcy syna • Woja domowa w Hiszpanii nigdy nie była w kręgu moich zainteresowań. Czytając tę powieść można liznąć temat.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
32
  • Klucz Sary
    Rosnay, Tatiana de
  • Jak się starzeć bez godności
    Grzebałkowska, Magdalena
  • Siostry
    Mąkosa, Zofia
  • Wybór sióstr
    Hewitt, Kate
  • Skradzione dziecko
    Costeloe, Diney
  • Tancereczka
    Parasiewicz, Joanna
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo