Zbiór reportaży związanych z Poznaniem. • Druga połowa podobała mi się bardziej - tam gdzie reportaże odnosiły się do postaci z przeszłości, a w ich kontekscie dotykały historii miasta i wydarzeń. • Pierwsza połowa dotycząca nadużyć seksualnych, homofobii czy invitro ciekawa ale jakoś mniej związan a z Poznaniem. W sensie takim, że właściwie mogłaby się chyba odnosić do każdego miasta. Przynajmniej ja nie dostrzegłem silnego związku.

Sięgnęłam po „Żywe istoty” z uwagi na tłumacza. Fabularnie nie lubuję się w tego typu literaturze, ale ta książka ma w sobie to „coś”, co sprawia, że trudno jest się od niej oderwać. I uważam, że duża w tym zasługa tłumacza właśnie. Sama autorka potrafi zaintrygować czytelnika już od pierwszych stron. Buduje ogromne napięcie podczas wędrówki po Muzeum Historii Naturalnej w Helsinkach, by w końcu zaprowadzić go przed szkielet jednego z najbardziej nadzwyczajnych stworzeń na ziemi – szkielet krowy morskiej Steller’a. Czy krowa morska rzeczywiście wymarła? I tu czytelnik zostaje zabrany w podróż pełną niesamowitych odkryć. Odkryć zarówno geograficznych ze słynnym Beringiem w tle, jak i gatunków żywych, w tym wielu roślin oraz zwierząt. To fascynująca historia, którą nie sposób streścić. To dzieje zarówno odkryć, jak i dokonanych przez człowieka zniszczeń. A także mowa w niej o tym, czego nie było nam dane dotąd ujrzeć i o tym, co zostało zniszczone i już nigdy nie powstanie z martwych. To niebanalna rzecz o ogromnych ambicjach wielkich ludzi i zaginionych gatunkach. Przepięknie opowiedziana historia. Polecam gorąco.

Klimat Czarodziejskiej Góry ale bardziej pośpieszny, nastawiony na "tajemnicę" w tle. • Lektura przyjemna chociaż nie zaskakująca.

Renata Piątkowska tym razem w swych opowiadaniach zabiera nas na łąkę. Dzięki temu mamy okazję poznać bardzo wiele niesamowitych owadów. Okazuje się, że prowadzą one całkiem ciekawy tryb życia. Jest tu komarzyca Katarzyna, która wszystkim stara się nieść pomoc. Stara się przekształcić mrówkę w świetlika. Przez zupełny przypadek rewiś Jagodka organizuje dla swych gości piżama party. A złocista ćma Wąsateczka jest gotowa wydziergać na drutach ze świerkowych igieł pewne części garderoby dla mieszkańców łąki. Jest tu też nartnik Radek, którego wszyscy próbują namówić to porzucenia swej dotychczasowej pasji, ale na szczęście bez rezultatów. Z kolei w pewne kłopoty wpada niejaki Pędruś Długoryjek, po przewróceniu się pancerzyk i żaden z owadów nie wie, jak skutecznie i szybko mu pomóc. Za to odorek chciałby nieco milej pachnieć niż dotychczas, bo przez swój odorek czuje się przez wszystkich odrzucany. Jak sami widzicie w trawie, rzeczywiście może być bardzo ciekawie. Jeśli macie ochotę poznać nieco więcej bohaterów to zachęcam do sięgnięcia po lekturę. To będzie całkiem dobrze spędzony czas.

W porządku reportaż. A właściwie zbiór scen / wspomnień w epoki PRL. Różne spojrzenia na "luksus". Co niektórzy za niego uważali, co z niego innym zostało, jak jeszcze inni próbowali go zdobyć. • Chyba najciekawsze dla osób, które pamiętają owe czasy.