To arcydzieło literatury egzystencjalnej, które w genialny sposób łączy realizm z duszną, kafkowską metaforą. Jej największą wartość postrzegam w ukazaniu przez autora syzyfowej natury ludzkiego życia. • Walka z nieustannie osypującym się piaskiem staje się tu uniwersalnym obrazem naszych codziennych zmagań i rutyny. Kōbō Abe stawia fundamentalne pytania o wolność i granice przystosowania, sugerując, że sens można odnaleźć nawet w skrajnym ograniczeniu. To lektura hipnotyzująca i niepokojąca, która zostaje w pamięci dzięki swojej unikalnej atmosferze osaczenia oraz głębokiej analizie psychologicznej człowieka postawionego w sytuacji bez wyjścia.

Thriller "Zęza" autorstwa Ewy Przydrygi rozgrywa się nad Bałtykiem, w okolicach Zatoki Gdańskiej i latarni morskiej w Stilo. Na wstępie dowiadujemy się o zaginięciu piosenkarki Giny Szado. Jej mąż Jakub, rybak, wracając z połowu odnajduje dryfujący jacht żony. Na pokładzie są ślady krwi, ale samej Giny nie ma. • Rozpoczyna się śledztwo, podczas którego Jakub odkrywa, że jego żona skrywała wiele tajemnic — pojawiają się wątki stalkerów, pogróżek, rodzinnych sekretów i dawnej tragedii związanej z latarnią w Stilo. Stopniowo wychodzi na jaw, że przeszłość bohaterów ma bezpośredni związek z obecnymi wydarzeniami i kolejnymi zbrodniami. • To nie jest klasyczny kryminał oparty wyłącznie na policyjnym dochodzeniu. Książka mocno skupia się na psychologii postaci, traumach rodzinnych i emocjach. Ma ciężki, mroczny klimat. • Tytułowa „zęza” oznacza najniższą część kadłuba statku, gdzie zbierają się brud i woda — i właśnie to jest metaforą książki: ukrytych win, lęków i sekretów, które w końcu wypływają na powierzchnię. • Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Przydrygi i powiem szczerze, uważam fabułę "Zęzy" za nieco zbyt przekombinowaną. Momentami trudno było mi się skupić na treści przez ciągłą zmianę wątków. Było to dla mnie zbyt dezorientujące i momentami niczego znaczącego nie wnosiło do wartkości akcji. Książka trochę bardziej zmęczyła, zamiast stanowić dobrą "rozrywkę".

"Łyski liczą do trzech" autorstwa Olgi Hund to groteskowa i zaangażowana społecznie powieść osadzona w czeskim Zlinie. Punktem wyjścia jest festyn integracyjny organizowany dla fikcyjnej mniejszości narodowej — Caaaków, którzy są obiektem uprzedzeń, stereotypów i nienawiści. Czechowie przypisują im absurdalne cechy: rzekome czary, jedzenie kotów czy „trzecie oko”. Podczas festynu policjant przypadkowo zabija caaakańskiego chłopca, co wywołuje zamieszki i społeczne napięcia. Trójka bohaterów: Janka, Marie oraz Amerykanin George wyrusza na poszukiwanie policjanta odpowiedzialnego za tragedię. • Choć akcja dzieje się w Czechach i dotyczy wymyślonej grupy etnicznej, książka wyraźnie odnosi się do realnych problemów Europy Środkowej — rasizmu, marginalizacji mniejszości i społecznej przemocy. Mimo pewnego upływu czasu nadal aktualna.

„Krótka wymiana ognia” opowiada o losach Romy Dąbrowskiej — starszej poetce, którą na przystanku zaczepia młody mężczyzna proszący o ogień do papierosa. To krótkie spotkanie uruchamia lawinę wspomnień i refleksji o pożądaniu, starzeniu się, relacjach rodzinnych i dawnych miłościach. Powieść ma jednak konstrukcję wielogłosową i rozproszoną. Historie różnych bohaterów — żon, córek, kochanek i partnerów — splatają się w opowieść o rodzinie rozpadającej się emocjonalnie i o kobiecej seksualności widzianej z różnych perspektyw. To nie jest klasyczna fabuła z linearną akcją. Rudzka bardziej buduje atmosferę i emocjonalne napięcie. Jak zwykle posługuje się językiem metaforycznym, chwilami brutalnym i bardzo rytmicznym. I choć jest to powieść, która otrzymała dwie ważne nagrody literackie na "naszym podwórku" to ze wszystkich książek tej autorki mi najmniej przypadła do gustu. Może jej fenomen nie do końca jest dla mnie aż taki zrozumiały... Cóż... Niemniej jednak polecam lekturę z uwagi na całokształt twórczości pani Rudzkiej, który cenię ogromnie.

"Bebechy" to baaardzo niebanalna rzecz na temat ludzkiego ciała. Autor w humorystyczny, bardzo bezpośredni sposób tłumaczy, jak działa organizm człowieka — od mózgu i układu trawiennego po różne „obrzydliwe” tematy, o których zwykle się nie mówi na lekcjach biologii. Pewnie każdego z Was nurtuje wiele pytań, dotyczących funkcjonowania naszych ciał. Mnie tak, dlatego z tym większym zain­tere­sowa­niem­ wsłuchiwałam się w lekturę. Przyznam, że nie wiedziałam dlaczego burczy nam w brzuchu, czego w wyniku ewolucji się "pozbyliśmy", albo jak reaguje nasz mózg w różnych sytuacjach. Najbardziej zabawny jest fragment o "wróżeniu z kolorów naszego moczu". Rewelacyjny!!! Książka jest napisana w lekkim stylu, pęka od ilości ciekawostek, a dobry humor dodaje większej ochoty na zdobywanie kolejnej dawki wiedzy. Autor unika szkolnego tonu i opisuje anatomię w sposób zabawny, ale jednocześnie naukowo rzetelny. Polecam wszystkim lekturę. Zwłaszcza w formie audiobooka, którego czyta sam autor. Jest naprawdę niesamowity!!! Czekam na kolejne audio z Adamem Mirkiem w roli głównej oczywiście.