• „Za zakrętem” to historia dwóch kobiet, które od czterech lat tkwią w letargu po utracie wszystkiego, co było dla nich ważne – wszystkiego, co nadawało sens ich codzienności i utrzymywało je przy życiu. • Anna wraz z tragiczną śmiercią ukochanego męża, straciła spokój, miłość i beztroskę młodości. Została sama z córką. Po kilku latach w wyniku wypadku traci również ją… • Irina wskutek alkoholizmu męża, straciła spokój, poczucie bezpieczeństwa i wiarę w miłość. Została sama z synem. Po kilku latach w wyniku wypadku traci również jego… • Dwie kobiety poranione przez życie, obwiniające siebie nawzajem o śmierć dzieci, połączone nienawiścią, bólem i niew­ypow­iedz­iany­m żalem, stają się dla siebie wszystkim. Wspólnie umacniają swoją przedłużającą się żałobę, tkwią w stanie otępiającej rozpaczy i bez końca rozpamiętują przeszłość. Znajomość kobiet staje się toksyczna – uzależniają się od wspominania tragicznych wydarzeń i pogłębiania żalu oraz bólu – uzależniają się od siebie nawzajem, bo nikt inny nie potrafiłby tak doskonale zrozumieć i poczuć ich bólu. Nie potrafiły, ani nie próbowały się od siebie uwolnić. A jednak każda z nich wiedziała, że ta znajomość je wyniszcza i nie pozwala żyć…
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo