• Ta książka to kwintesencja powiedzenia, żeby nie określać książki po jej okładce. Piękno w niej staje się próżne, wychodzi z założenia, że ładna buzia wystarczy aby być dobrym, a bez znaczenia staje się to, co ma się w duszy. Jakież było zdziwienie, kiedy na każdym kroku prawdziwe dobro było wybieranie, zamiast pięknego zła, które tylko sprawiało pozory dobra. • Cudowny morał wpleciony pomiędzy magiczne przygody dwóch przyjaciółek, które pomimo różnic potrafią akceptować się wzajemnie i wybaczają sobie popełnione przez nie błędy. • Przeczytać tę książkę powinien każdy, aby nauczyć się przebaczenia, wyrozumiałości oraz podchodzenia do rzeczy pozornie oczywistych z otwartą głową.
  • „Akademia Dobra i Zła” to książka, w której baśniowym świecie przepadłam już po pierwszych przeczytanych stronach. Fakt faktem, trafiłam na nią przypadkowo, w dodatku przyciągnięta okładką, ale liczy się fakt, że jednak znalazła się w moich rękach, i teraz jestem z tego naprawdę zadowolona. • Opowieść o Sofii i Agacie jest naprawdę wzruszająca, pełna akcji, bardzo często też szczera do bólu. Podoba mi się pomysł kontrastów: dobro – zło, księżniczka – wiedźma. • Książka miała jednak jeden minus: co jakiś czas podczas lektury nie mogłam się połapać, o co chodzi i danym fragmencie, musiałam czytać go kilka razy. Jednakże zdarzało się to sporadycznie. • Myślę, że „Akademia Dobra i Zła” jest jak najbardziej godna przeczytania.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo