Ja zabijam

Tytuł oryginalny:
Io uccido
Autor:
Giorgio Faletti (1950-2014)
Tłumacz:
Anna Osmólska-Mętrak
Wydawcy:
Wydawnictwo Świat Książki (2005-2007)
Bertelsmann Media (2005)
Wydane w seriach:
Na Celowniku
ISBN:
83-7391-876-0, 978-83-7391-287-8
83-37391-287-3
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
4.0 (2 głosy)

Didżej Radia Monte Carlo odbiera podczas swej nocnej audycji przerażający telefon, ktoś wyznaje, że jest mordercą. Kiepski żart okazuje się prawdą. Nazajutrz na łodzi zostają odkryte zwłoki kierowcy Formuły 1 i jego przyjaciółki. To dopiero początek serii zabójstw. Czy Frank Ottobre, agent FBI na czasowym urlopie, i komisarz Hulot są w stanie powstrzymać szaleńca? Tyleż wyrafinowana co makabryczna intryga, rozgrywana w jednym z najbogatszych miast świata, narastające napięcie i niebanalne postaci - to główne atuty tego mistrzowskiego dreszczowca.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Faletti poszedł po bandzie z wyobraźnią, okrucienstwem i metodami, jakimi sprawca pozbawiał życia swoje ofiary. Scenariusz "Ja zabijam" prawdopodobnie nigdy nie ujrzy światła dziennego, gdyż trudno by było przedstawić niektóre sceny na ekranie. Pan Nikt radzi sobie na tyle skutecznie, że nawet agent FBI nie jest w stanie znaleźć najmniejszych dowodów na morderstwa, jakie nastepują po sobie w Monte Carlo. Zabójca posługując się utworami muzycznymi wytycza śmiercionośny szlak, a jedynym punktem zaczepnym są wieczorne audycje, gdzie można usłyszeć wskazówki oprawcy. Frank Ottrobe z FBI, przebywający po ostatniej nieudanej akcji w Ameryce postanawia pomóc miejscowym policjantom. To co ich czeka przerasta samego czytelnika. Jeżeli pomyśleć, że w sprawe angażuje sie sam Generał Sił Zbrojnych USA, wystarczy aby siegnąć po tą książke
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo