Religa:

biografia najsłynniejszego polskiego kardiochirurga

Autorzy:
Dariusz Kortko
Judyta Watoła
Lektor:
Marcin Popczyński
Wydawcy:
Agora SA (2014)
IBUK Libra (2014)
Stowarzyszenie Pomocy Osobom Niepełnosprawnym Larix (2007)
Wydane w seriach:
Biblioteka Gazety Wyborczej
Czytak Larix
ISBN:
978-83-268-1354-2
Autotagi:
audiobooki
biografie
druk
książki

Profesor Zbigniew Religa. Niewierzący, ale skleiło się z nim słowo „święty”. Dla wielu osób święta jest pamięć o nim. „To był święty człowiek” – mówią pacjenci. Inni mocniej: „Moja miłość”. Lekarze dopowiedzą, że miał do chorych świętą cierpliwość. Pielęgniarki, że zawsze je szanował. I może święty to zbyt wiele, ale świetny był na pewno. Trudno pisać o kimś takim, zwłaszcza że na każdym kroku słyszeliśmy przestrogi: Musicie go pokazać w dobrym świetle, opisać zalety, pomijać wady, nie wolno szargać imienia... Byłoby to łatwe, bo profesor dał się lubić. Bezpośredni, szczery, pogodny. Ufny, za swoimi stawał murem. Chętnie dzielił się wiedzą, umożliwiał awans. Ale nie zniósłby, gdyby mu ktoś stawiał pomnik z cnót. Z góry ostrzegamy tych, dla których nie do przyjęcia jest obraz profesora, który za dużo pije, pali jak smok, klnie jak szewc, bywa niesprawiedliwy, wymaga za dużo, narzuca mordercze tempo, słucha złych podszeptów, bywa próżny... Jesteśmy przekonani, że człowiek z bagażem wad jest bardziej prawdziwy. A im bardziej prawdziwy, tym obraz lepszy.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Dariusz Kortko i Judyta Watoła "Religa. Biografia najs­łynn­iejs­zego­ polskiego kardiochirurga" • Niesamowita ksiązka. Coś na kształt biografii obyczajowej, powieści sensacyjnej z nutą komedii i dobrego humoru, a wszystko to pisane przystępnym językiem trafiającym nawet do tych, którzy w Pana Religę nigdy nie wierzyli. • Przyznam - sięgnęłam po Biografię zaciekawiona postacią Pana Religii po filmie Bogowie. Czekałam w kolejce (byłam 24! w kolejce bibliotecznej) i jakież było moje zadowolenie, gdy zaczęłam czytać po wyjściu w biblioteki na pobliskim przystanku autobusowym czekając na autobus i ... nie mogłam się oderwać. Biografia to obraz Pana Religii, jego pracy której poświęcał całe swoje życie, jego szacunku do ludzi i pacjentów, jego wytrwałości i dążenia do celu. • A najlepsze są wstawki o nim samym i tym, co go za czasów PRL spotykało - odwiedziny docentów z Rosji z maszyną do krążenia poza obwodowego i jej "dizajnu, ale są i smutne strony jak picia po zgonie pacjenta, czy "proszenia" i "żebranie" o finansowanie medycyny/szpitali/nauk... • Polecm. Zwłaszcza, że biografa daje jednocześnie nam samym odpowiedz na to, kim MUSIMY SIĘ STAĆ jako ludzie. Jak powinniśmy się zachowywać, żeby nas po śmierci tak dobrze wspominano...
Dyskusje

Brak wątków

Przejdź do forum
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo