Uno:

No mercy

Wydawca:
Mattel Games (2022)
Wydane w seriach:
Gry planszowe
Autotagi:
druk
gry planszowe
książki
obiekty trójwymiarowe
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna w Łańcucie - Katalog księgozbioru

No Mercy Bez litości to najbardziej bezwzględna wersja UNO™! Ma o wiele więcej kart i DUŻO surowsze kary (dobieranie 10 kart to wyzwanie!), a do tego nowe reguły, przez które gracze będą dokładać, wymieniać i dobierać więcej kart niż kiedykolwiek wcześniej. Jest tu nawet reguła „Litości” (ironiczne, co?), jeśli sprawy zabrną za daleko. Tę najsurowszą wersję klasycznej gry można wygrać na dwa sposoby: pozbyć się wszystkich kart ALBO wyeliminować pozostałych graczy... z rozgrywki oczywiście. Nie zapomnij zawołać „UNO!”, gdy w ręce zostanie Ci tylko jedna karta!
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo