Zakurzone dziecko

Autor:
Juliusz Machulski
Wydawca:
Wydawnictwo Sonia Draga (2026)
ISBN:
978-83-68543-82-7
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Czarna komedia, szpiedzy, nostalgia… I jeden trup w dżinsach Lato 1969 roku. Czternastoletni Kornel, syn aktorskiej pary Adama i Zofii Kolebackich, zostaje wysłany na kolonie. Kiedy odwiedzają go tam rodzice, przywiezieni odlotowym samochodem przez tajemniczą kobietę, chłopak zaczyna podejrzewać, że uwielbiany ojciec zdradza mamę. Kornel musi się dowiedzieć, co się dzieje w jego rodzinie i co łączy Adama Kolebackiego z piękną Isabel. Rozpoczyna swoje własne śledztwo, które sprawia, że wplątuje się w aferę szpiegowską i działania Służb Bezpieczeństwa. W efekcie ktoś przez niego ginie... Nie tak Kornel wyobrażał sobie pożegnanie dzieciństwa i wchodzenie w dorosłość. Tej śmierci nigdy sobie nie wybaczy – chyba że jednak nie odkrył całej prawdy…? Zakurzone dziecko to zarazem powieść o dojrzewaniu, jak i wciągający thriller szpiegowski osadzony w epoce PRL. Pełen nostalgii, unikatowego poczucia humoru Juliusza Machulskiego i barwnie odmalowanych realiów czasów „słusznie minionych”, portretuje nie tylko artystyczną bohemę lat 60. i 70., ale wciąga w intrygę ścierających się agencji wywiadu. A w tym wszystkim tytułowe zakurzone dziecko wiecznie zajętych rodziców…
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo