Agrypa

Autor:
Robert Harris
Wydawca:
Albatros (2026)
ISBN:
978-83-8439-164-8
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

PORYWAJĄCA POWIEŚĆ O POLITYCE I WŁADZY. Juliusz Cezar nie żyje, a życie dwóch nastoletnich chłopców wkrótce zmieni się na zawsze. Jeden z nich to 17-letni siostrzeniec Cezara, Oktawiusz, którego Cezar uczynił swoim spadkobiercą. Drugi to najbliższy przyjaciel Oktawiusza Agrypa. Aby odebrać należne Oktawiuszowi dziedzictwo, obaj muszą stawić czoła najpotężniejszym postaciom Imperium Rzymskiego i wbrew wszelkim przeciwnościom zwyciężają. Oktawiusz staje się cesarzem Augustem. Agrypa wiernie trwa u jego boku. Przez dwadzieścia lat wspólnie rządzą światem. Mijają lata. Pięćdziesięcioletni Agrypa, zdradzony przez niewierną żonę, samotny i chory, szuka schronienia w swoim domu nad Zatoką Neapolitańską, gdzie zaczyna pisać pamiętniki. Jednak grzebanie w przeszłości może okazać się niebezpieczne Od pierwszych spotkań z Juliuszem Cezarem, przez epicką walkę z Markiem Antoniuszem i Kleopatrą, wielką bitwę morską pod Akcjum i niekończące się wojny o rozszerzenie imperium, Agrypa opisuje, jak jeden człowiek przebiegły, bezwzględny, nieodgadniony Oktawiusz zdominował całe jego życie. ROBERT HARRIS WRACA DO STAROŻYTNEGO RZYMU, BY JAK ZWYKLE PO MISTRZOWSKU POŁĄCZYĆ FAKTY HISTORYCZNE Z LITERACKĄ FIKCJĄ, TWORZĄC EKSCYTUJĄCĄ FABUŁĘ PEŁNĄ NIESŁABNĄCEGO NAPIĘCIA I EMOCJONUJĄCYCH POLITYCZNYCH ROZGRYWEK
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo