Przestrzenie:

Czy poezja może być jednocześnie intymnym wyznaniem, lekcją historii i filozoficznym drogowskazem? Agnieszka Seremet udowadnia, że tak. Jej tomik „Przestrzenie” to wielowymiarowa podróż przez życie, w którym dojrzałość „rozsiada się w ciszy”, a każde doświadczenie staje się cennym „kapitałem”, z którego odsetki czerpie się przez lata. Głęboka duchowość bez patosu: Autorka przekłada wielkie tajemnice wiary na język konkretu – miłość, nadzieję i wiarę odnajduje w zapachu trzech bochenków chleba krojonych przy rodzinnym stole. Poruszająca historia lokalna: W cyklu poświęconym bł. Karolinie Kózce autorka rezygnuje z pomnikowości na rzecz przejmujących obrazów – od krwi na mroźnym trakcie po zdeptaną „kajzerkę”, symbol przerwanego niewinnie życia. Zachwyt nad naturą: Wiersze takie jak „Krokusówka” czy „Szafrany” to barwne pocztówki z brzeźnickich pól, które uczą uważności na „dar od wiosny doskonały”. Ciepło i uśmiech: Obok trudnych pytań o sens cierpienia czytelnik znajdzie tu radosną krainę pluszowego misia, który potrafi rozproszyć każdą złą myśl. „Poezja to bezwstydne duszy obnażenie” – pisze autorka, zapraszając nas do świata pełnego autentyczności, gdzie słowa stają się „ożywczym deszczem” dla ludzkich serc. Dla kogo jest ten tomik? Dla poszukujących chwili wytchnienia w pędzie „karuzeli życia”, dla wrażliwych na piękno detalu i dla każdego, kto wierzy, że życie to „cud niezaprzeczony”.