Idziemy do zoo:

poznajemy zwierzęta z ogrodu zoologicznego

Tytuł oryginalny:
Mein erstes Bildlexikon - Zootiere
Autorzy:
Christina Langner
Antje Kleinelümern-Depping
Ilustracje:
Jo Pelle Küker-Bünermann
Tłumacz:
Ewa Martyna
Wydawca:
Wydawnictwo Jedność (2013)
Wydane w seriach:
"Jedność" dla Dzieci
ISBN:
978-83-7660-567-8
Autotagi:
druk
książki
publikacje popularnonaukowe
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna SCK w Mielcu - Katalog księgozbioru

Poznajemy zwierzęta z ogrodu zoologicznego. Dzieci kochają chodzić do zoo. Tam szympansy robią głupie miny, wokół wybiegu przechadzają się tygrysy, a słonie wesoło trąbią. Ta książka przedstawia ulubione zwierzęta dzieci, które podziwiają w zoo. Napisana prostym, pełnym humoru językiem przekazuje dzieciom ciekawe informacje o sposobie życia, wyglądzie i zachowaniu zwierząt zamieszkujących ogród zoologiczny. W tym leksykonie można odnaleźć wiele informacji, które bawią i uczą.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo