Czerwcowe Kwiaty czyli (nie)ciche bohaterki Radomskiego Czerwca '76

Autorzy:
Karolina Słowińska
Agnieszka Tokarska
Anna Wrochna
Wydawca:
Instytut Pamięci Narodowej. Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu. Oddział w Lublinie (2022)
Autotagi:
druk
ikonografia
książki
literatura faktu, eseje, publicystyka
Źródło opisu: Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Nowym Sączu - Katalog księgozbioru

Bohaterkami tegom opracowania jest pięć wyjątkowych kobiet: Marianna, Małgorzata, Mirosława, Danuta i Wiesława, które 25 czerwca 1976 r. zostały zmuszone do podjęcia działań zarówno w obronie własnej, jak i swoich rodzin. Ich udział w tamtym proteście, wywołanym zapowiedzią drastycznych podwyżek, miał różne formy: jedne bezpośrednio uczestniczyły w strajku, inne były żonami uczestników tego tragicznego wydarzenia. W godzinie próby połączyło je to, że znalazły w sobie siłę i determinację, by stawić czoła przeciwnościom, a co więcej - stawić opór władzy i rządzącym, co było wówczas ogromnym wyzwaniem, zwłaszcza dla kobiet. Bohaterki tej publikacji reprezentują wszystkie kobiety, którym przyszło mierzyć się z ówczesną sytuacją. Za główny materiał źródłowy publikacji posłużyły wspomnienia bohaterek oraz relacje z protokołów przesłuchań kobiet aresztowanych w dniu strajku. Fotografie pochodzą ze zbiorów archiwalnych Delegatury IPN w Radomiu oraz z prywatnych zbiorów bohaterek.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo