Zdrajcy, tchórze i kolaboranci:

portrety upadku

Autor:
Krzysztof Drozdowski
Wydawca:
Replika (2026)
ISBN:
978-83-68742-67-1
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

W REALIACH WOJNY OBOK ODWAGI I POŚWIĘCENIA ZAWSZE POJAWIAJA SIE ZDRADA, STRACH, OPORTUNIZM I MORALNE KOMPROMISY. Podejmując podróż w trudne rejony polskiej historii, niniejsza publikacja proponuje spojrzenie na bolesną przeszłość bez mitów i uproszczeń. Ukazuje czasy II wojny światowej jako epokę dramatycznych wyborów i skrajnych postaw, kiedy granice miedzy lojalnością a kolaboracją w brutalnej rzeczywistości wyznaczało często pragnienie przetrwania. Czy generał Langer był sowieckim agentem? Czym naprawdę zajmowały się organizacje „Miecz i Pług” oraz „Muszkieterowie”? Czy marszałek Rydz-Śmigły chciał utworzyć rząd kolaboracyjny? Kim byli volksdeutsche: zdrajcami, oportunistami czy ofiarami systemu? Czy policja granatowa była wyłącznie narzędziem okupanta? Kto zdradził generała Grota-Roweckiego? Czy Gwardia i Armia Ludowa walczyły z okupantem, czy o przyszłą władzę w Polsce? Dlaczego niektóre postacie z czasów okupacji wciąż budzą tak skrajne emocje? Oto sylwetki ludzi uwikłanych w wojenno-okupacyjną rzeczywistość – donosicieli, agentów, szmalcowników, ale i tych, którzy znaleźli się w sytuacjach wymykających się prostym ocenom. Znajdziemy tu sprawy głośne i zapomniane, postaci jednoznacznie potępiane oraz takie, których losy i czyny do dziś pozostają zagadką i budzą kontrowersje. Celem tej książki nie jest podważanie narodowej pamięci, lecz jej dopełnienie. Ma uzmysławiać, że historia nie jest czarno-biała i tylko konfrontacja z jej ciemnymi stronami pozwala w pełni docenić wartość prawdziwego heroizmu, lojalności oraz człowieczeństwa.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo