Kobiety Republiki Rzymskiej 509-80 p.n.e.:

jak Rzymianki wychodziły z cenia i budowały potęgę znad Tybru

Autor:
Łukasz Schreiber
Wydawca:
Prześwity (2026)
ISBN:
978-83-8231-890-6
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Gdy Lukrecja przebiła się sztyletem, runęła monarchia i narodziła się Republika. Gdy Weturia i Wolumnia stanęły przed Koriolanem, uratowały Rzym, choć zawiedli najlepsi senatorowie i kapłani. Kornelia, matka Grakchów, która wychowała dwóch najniebezpieczniejszych reformatorów epoki, pokazała, że matrona może zmienić bieg dziejów równie mocno jak konsulowie na polu bitwy. Przez ponad 430 lat Republiki Rzymianki nie były jedynie strażniczkami domowego ogniska. Zarządzały majątkami, zawierały sojusze polityczne, świadczyły przed trybunałami i wpływały na decyzje senatu. Ich głos wybrzmiewał nie tylko w atrium, ale także na Forum. Kobiety Republiki Rzymskiej to pierwsza na polskim rynku popularnonaukowa synteza poświęcona realnej roli kobiet w życiu publicznym Rzymu. Łukasz Schreiber, opierając się na ponad 220 źródłach antycznych i najnowszej literaturze, prowadzi czytelnika od obalenia monarchii, przez erę wielkich podbojów, po dyktaturę Sulli. To nie jest książka o kuchni i modzie. To opowieść o kobietach, które ratowały Rzym, wstrząsały nim i współtworzyły jego największą potęgę. To książka, która zmienia spojrzenie na mechanizmy władzy i przetrwanie jednej z największych cywilizacji antyku
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo