Gołoborze:

Starucha

Inne tytuły:
Gołoborze T.3
Autor:
Aleksandra Seliga
Wydawca:
Wydawnictwo Kobiece Łukasz Kierus (2024)
ISBN:
978-83-8321-814-4
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Mosińska Biblioteka Publiczna - Katalog księgozbióru

Porywający finał mistrzowskiej, przesiąkniętej słowiańszczyzną trylogii Gołoborze. Słowiańscy bogowie, rytuały, przesądy i mity zawarte w trzymającej w napięciu, znakomitej opowieści. Wielki, literacki powrót na Łysą Górę – legendarne miejsce spotkań zarówno czarownic, jak i chrześcijańskich pielgrzymów. Obiecała sobie nie mieszać się więcej w sprawy Bogów. Los miał jednak wobec niej inne plany. Nawojka z Łazów, waleczna kapłanka Starych Bogów i obrończyni starej wiary, rezygnuje z prowadzenia krucjaty. Teraz jako starsza pani, nie Nawojka, nie Brygida, ale Dobromiła, wiedzie spokojny żywot w Łazach u podnóży Łysej Góry. Przysięgła sobie, że nie będzie odprawiała żadnych czarów, a Weles dotrzymał danego słowa i nie rzucał jej w wir wielkich wydarzeń. W tym wcieleniu nie prowadzi wojen, nie przeżywa tragedii, spokojnie czeka swego kresu, obserwując zmieniający się świat. Zupełnie jak jej babka, Mieła, przeszło dziewięć wieków temu…Kiedy jednak u podnóży Łysej Góry dochodzi do morderstwa, a podejrzenia padają na członków jej najbliższej rodziny, Dobromiła zmuszona jest sięgnąć po odrzucone umiejętności i moce. Czas jest niczym Uroboros, wąż zjadający własny ogon – opowieść o końcu musi być zarazem opowieścią o początku. Wyrusz w tę ostatnią i jednocześnie pierwszą podróż. Pozwól zabrać się do świata, w którym dawni Bogowie są wciąż wśród nas.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo