Herbarium

Autorzy:
Ada Grzelewska
Weronika Kobylińska
Fotografia:
Iwona Germanek
Tłumaczenie:
Milan Biegoň
Anna Napiórkowska
Wydawca:
Fundacja Archeologia Fotografii (2025)
ISBN:
978-83-64443-35-0
Autotagi:
albumy i książki artystyczne
druk
ikonografia
książki
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Opolu - Katalog księgozbioru

„Herbarium stanowi zachętę do refleksji nad naszą tożsamością znajdującą się w ciągłej, dynamicznej przemianie, której nieodłącznym elementem jest międzypokoleniowa wymiana pamięci. Transfer ów znamionują jednak raczej powidoki ludzkiej obecności, aniżeli encyklopedycznie dokładne historie. W przewrotny sposób, zielnik Germanek neguje tezę o możliwości stworzenia tradycyjnego, uporządkowanego atlasu wiedzy o nas samych. Artystka kreuje przestrzeń performatywnego archiwum, w którym zderzają się obrazy współczesne i dawne , ślady i pęknięcia, wiedza i niepewność. Obecność łączy się tu z nieobecnością, natomiast całość skąpana jest w przejmująco pięknej a zarazem melancholijnej, palecie fioletów i brązów.” Fragment tekstu kuratorskiego Weroniki Kobylińskiej Iwona Germanek – Artystka wizualna. Absolwentka Instytutu Twórczej Fotografii w Czechach. W swojej praktyce artystycznej koncentruje się na pracy z archiwum oraz badaniu relacji międzyludzkich, ze szczególnym uwzględnieniem więzi rodzinnych. W ostatnich latach jej zainteresowania poszerzyły się o zagadnienia relacji człowieka z przyrodą, pamięci materialnej oraz sposobów, w jakie obrazy i narracje kształtują nasze postrzeganie świata. Autorka publikacji fotograficznych Różowy nie istnieje (2023) oraz Herbarium (2025). [muzeumfoto.byd.pl/]
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo