Türkische Märchen

Posłowie:
Otto Spies (1901-1981)
Tłumacz:
Otto Spies (1901-1981)
Opracowanie:
Otto Spies (1901-1981)
Wydawca:
Eugen Diederichs Verlag (1967)
Wydane w seriach:
Die Märchen der Weltliteratur
Ze Zbiorów Doroty Simonides
Autotagi:
druk
książki
opowiadania
proza
zbiory opowiadań
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

"Die türkischen Märchen waren bis zum Ende des 19. Jahrhunderts in Europa und in der wissenschaftlichen Welt fast gänzlich unbekannt. Sogar ein so berühmter Forscher wie H. Vambéry mußte gestehen, nichts über die türkische Volksliteratur zu wissen, ja nicht einmal sagen zu können, ob eine solche überhaupt existiere. Daraufhin hat der Ungar Ⅰ. Kúnos als erster die volkstümlichen Schätze aus dem Munde des türkischen Volkes gesammelt und in Textausgaben veröffentlicht. Über seine Arbeiten und Bemühungen auf diesem Gebiet hat er in seinem türkisch geschriebenen Buch "Türk Halk Edebiyatı" ("Türkische Volksliteratur"), Istanbul 1925, zusammenfassend berichtet. Nachdem durch die Texte die Grundlage zur wissenschaftlichen Bearbeitung gelegt war, haben sich G. Jacob, Th. Menzel und andere Gelehrte dem wissenschaftlichen Studium des türkischen Märchens gewidmet und eine Menge von Arbeiten darüber veröffentlicht." (fragment Posłowia)
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo