I wszystko stało się księżycem:

[...] Każde z opowiadań Gospodinowa mogłoby być krótką odpowiedzią na zaskakujące pytania, o których istnieniu nie mieliśmy pojęcia. Historie absurdalne, ironiczne, melancholijne, rozpięte od sentymentalnej przeszłości ku dalekiej, niepewnej przyszłości. Przy pomocy nieoczywistych narratorów obserwujemy nasze życie utkane z opowieści różnego rozmiaru. Możemy tu spotkać Gaustyna, bułgarskiego pisarza, czy pewnego ogrodnika. Każdy tekst jest jak małe okno otwierające się na nowe światy, czasem na cały kosmos samotności, skąd już blisko na księżyc. Doskonała literatura dla zabieganych, z której, nawet po kilku zdaniach, wychodzi się odmienionym. [Wydawnictwo, 2026]