Pianorizon

Słowa:
Bartłomiej Wąsik
Reżyseria nagrania:
Bartłomiej Wąsik
Leszek Kamiński
Kompozytor:
Bartłomiej Wąsik
Wykonanie:
Bartłomiej Wąsik
Michał Pepol
Wydawca:
Mystic Production
Autotagi:
CD
nagrania muzyczne
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Żeromskiego w Zakopanem - Katalog księgozbioru

„Pianorizon” to pierwszy w pełni autorski album Bartka Wąsika – pianisty i kompozytora, który z czułością i skupieniem buduje własny muzyczny świat. Jego nowa płyta to intymna opowieść, spleciona z neoromantycznych miniatur, skupionych wokół emocji i światła. Fortepian staje się tu językiem najbliższym prawdzie – wyrażającym więcej niż słowa. Wąsik odważnie sięga do tradycji dawnych mistrzów, jednocześnie budując nowoczesną, osobistą narrację. Czyste, akustyczne brzmienie zyskuje głębię i znaczenie, ewoluując od odległego echa do bezpośredniego, niemal namacalnego dźwięku. Każdy utwór to osobna historia – czasem poruszająca jak szeptane wyznanie, czasem pulsująca ruchem i światłem. W jednej z kompozycji motyw przewodni rozwija się w siedem wariantów – niczym siedem kolorów tęczy – przynosząc poczucie harmonii i wewnętrznego pojednania. Subtelne inspiracje twórczością Michaela Nymana i Philipa Glassa przeplatają się tu z własnym, rozpoznawalnym językiem artysty. „Pianorizon” to spojrzenie w głąb siebie i w stronę horyzontu. To muzyczna przestrzeń, w której wszystko – choćby na chwilę – jest na swoim miejscu.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo