Wilczy szaniec:

sekrety tajnej kwatery Hitlera na Mazurach

Autor:
Felix Bohr
Wydawca:
Hi story (2026)
Autotagi:
książki
Źródło opisu: Biblioteka Pedagogiczna w Tarnowie - Katalog zbiorów

Poznaj kulisy funkcjonowania legendarnej kwatery Hitlera, w której ważyły się losy Europy. W czasie II wojny światowej w odciętym od świata kompleksie leśnym pod Kętrzynem znajdowało się jedno z kluczowych nazistowskich centrów decyzyjnych. Betonowa twierdza, zamaskowana sztuczną roślinnością, była niemal niewidoczna z powietrza. To w niej podczas wojny Hitler spędził ponad osiemset dni – dłużej niż w jakimkolwiek innym miejscu – w bunkrach o ścianach, których grubość dochodziła nawet do ośmiu metrów. Z Wilczego Szańca kierował działaniami wojennymi na froncie wschodnim, tam też podjął decyzję o eksterminacji europejskich Żydów. Z czasem coraz bardziej pogrążający się w paranoi dyktator niemal przestał opuszczać swój bunkier, próbując zachować resztki kontroli nad rozpadającą się machiną wojenną. Katastrofalne w skutkach decyzje Hitlera doprowadziły do nieudanego zamachu na jego życie, przeprowadzonego 20 lipca 1944 roku przez niemieckiego pułkownika Clausa von Stauffenberga. Wydarzenie to stało się symbolem wewnętrznego rozpadu III Rzeszy. Dziś, ponad osiemdziesiąt lat później, Felix Bohr – opierając się na licznych, także niepublikowanych wcześniej dokumentach i relacjach świadków, w tym najbliższych Führerowi oficerów i personelu – rekonstruuje codzienność Wilczego Szańca i odsłania sekrety miejsca, którego historia wciąż nie została w pełni opowiedziana.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo