Marc Chagall:

Kunsthalle der Hypo-Kulturstiftung, München, 23. März bis 30. Juni 1991

Inne tytuły:
Katalog wystawy (Kunsthalle der Hypo-Kulturstiftung ; Monachium ; 1991)
Autorzy:
Vivianne Tarenne
Wernera Haftmann
Paul Vogt
Tłumacz:
Urlike Schleiffer
Wydawca:
Hirmer Verlag (1991)
Wydane w seriach:
Ze Zbiorów Gintera Stillera
ISBN:
3-7774-5540-7
Autotagi:
albumy i książki artystyczne
druk
ikonografia
katalogi
książki
Źródło opisu: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Emanuela Smołki w Opolu - Katalog centralny

Marc Chagall — ein Name, der Erinnerungen an farbige Visionen, an Legenden und Träume und eine Fülle an poetischen Bildern weckt, die sich jeder engeren stilistischen Einordnung entziehen. Chagall ist zweifellos einer der eigenartigsten und zugleich bedeutendsten europäischen Maler unseres Jahrhun derts. Russische Folklore wie die religiöse Intensität eines zugleich fröhlichen wie lebensbejahenden chas sidischen Ostjudentums gehören zu den Quellen einer ausdrucksstarken Kunst, die sich mit den großen europäischen Stilrichtungen nach 1900 berührte, ohne ihre Eigenart jemals aufzugeben. Inmitten des fordernden und Maßstäbe setzenden künstlerischen Milieus seiner französischen Wahlheimat erhielt er sich die Erinnerungen seiner Kindheit, seine Sehn süchte und Gefühle, erzählte in seinen Bildern die Legenden und Fabeln, die in seinem Gedächtnis bewahrt waren oder sich mit den Erlebnissen seiner Umwelt poetisch verknüpften. Er war einer der gro ßen Bilderfinder und zugleich ein durchaus gegen ständlicher Maler. Das manchmal Unwirkliche seiner Bildkompositionen wird nur auf den Betrachter ab gisch wirken, dem das Gespür für die poetische Trag kraft jener Sinnzeichen fehlt, deren sich der Maler bediente, um Dimensionen des Bildnerischen zu beschwören, die für ihn als ein Element des Mystischen oberhalb der gewohnten Begriffe »Poesie«, »Symbolismus« oder »Literatur« angesiedelt waren.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo