Uwięzieni w grach relacyjnych:

jak wygrać bliskość

Autorzy:
Agnieszka Kozak
Zbigniew Rećko
Wydawca:
Helion (2026)
ISBN:
978-83-289-2674-5
Autotagi:
druk
książki
podręczniki
poradniki
Źródło opisu: Biblioteka Publiczna im. Juliana Ursyna Niemcewicza w Dzielnicy Ursynów m. st. Warszawy - Katalog księgozbioru

Bliskość z drugim człowiekiem. Któż o niej nie marzy? O byciu zobaczonym. Usłyszanym. Przyjętym takim, jakim się jest. Bez poprawiania. Bez stawiania warunków. Bez konieczności zasłużenia na akceptację. Bliskość zaczyna się tam, gdzie można być obecnym bez udowadniania swojej wartości. Gdzie Twoje ja nie musi się zmieniać, naprawiać ani dopasowywać, by znaleźć miejsce obok drugiego człowieka. Bliskość, która jest bezpieczną więzią i w której możesz mieć pewność, że relacja wytrzyma napięcie. Brzmi pięknie, jednak dla wielu z nas tego typu relacja pozostaje niedostępna. To pokłosie treningu, jaki zafundował nam świat, w którym nie wystarczyło po prostu istnieć trzeba było być jakimś, zachowywać się w konkretny sposób. By zyskać akceptację, trzeba było grać. Gry, w które gramy z innymi ludźmi, pozwalają nam pozostać z nimi w relacjach. Dzięki nim zaspokajamy ważne dla nas potrzeby, jednocześnie rezygnując ze swojej autentyczności. Gdy gramy w gry relacyjne, przestajemy być sobą. Przestajemy być widziani takimi, jakimi jesteśmy. W efekcie, pozostając wśród ludzi, czujemy się samotni i przegrywamy bliskość tu i teraz. Czy można opuścić grę? Oczyścić relację? Stanąć w prawdzie, powiedzieć drugiej osobie: To JA, zobacz MNIE, zaakceptuj? Chcemy Cię zapewnić, że można i warto to zrobić. Zapraszamy Cię w podróż, podczas której odkryjesz, w co grasz i jak możesz przestać to robić. Jesteśmy pewni, że będzie ona spotkaniem z tym, co w Tobie żywe i prawdziwe.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje

Brak recenzji - napisz pierwszą.

Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo