Kronika powieściowa utraconego miasta:

lata 1894-1921

Autor:
Karin Lednicka
Tłumacz:
Joanna Goszczyńska
Wydawca:
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak (2025)
Wydane w seriach:
Krzywy kościół
ISBN:
978-83-8367-828-3
Autotagi:
druk
książki
powieści
proza
Źródło opisu: Miejska Biblioteka Publiczna im. M Wańkowicza w Stalowej Woli - Katalog księgozbioru
5.0
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • 15.05.2026 • To jedna z tych książek, które czyta się z zapartym tchem i ściśniętym gardłem. Urzekła mnie w niej niesamowita autentyczność. Karin Lednicka potrafiła przekuć surowe fakty historyczne w niezwykle intymną, tętniącą życiem opowieść o zwykłych ludziach. Nie ma tu taniego sentymentalizmu, jest za to porażający realizm Największą siłą tej powieści są kobiety: które budzą mój autentyczny podziw. Dumne, niezłomne i piekielnie silne, które na gruzach swojego świata walczą o przetrwanie rodzin. Przez strony tej książki przewija się jedna z kluczowych prawd naszego życia: kruchość istnienia. Niecierpliwie czekam na wrześniowe wydanie drugiego tomu.
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo