Delizia!:

wielka historia Włochów i ich jedzenia

Tytuł oryginalny:
Delizia!
the epic history of the Italians and their food
Autor:
John Dickie
Lektor:
Cezary Morawski
Tłumacz:
Natalia Mętrak-Ruda
Wydawcy:
Stowarzyszenie Pomocy Osobom Niepełnosprawnym Larix im. Henryka Ruszczyca (2026)
Wydawnictwo WAB (2025)
Wydawnictwo W. A. B. - Grupa Wydawnicza Foksal (2025)
ISBN:
978-83-8387-691-7
Autotagi:
czytak
książki
publikacje popularnonaukowe
3.5 (2 głosy)

Włoska kuchnia uchodzi za jedną z najlepszych na świecie i wielu kucharzy się na niej wzoruje. Jednak la cucina italiana to nie tylko jedzenie, to również długa historia Włochów i ich tożsamości. John Dickie, brytyjski profesor italianistyki, w swojej książce łączy rzetelne badania z lekkim dowcipem – zamiast suchego wykładu dostajemy reportaż, w którym jedzenie staje się kluczem do zrozumienia polityki, religii i lokalnych tożsamości we Włoszech. Autor pokazuje czytelnikowi, że makaron czy pizza nie są jedynie prostym, przypadkowym wymysłem, lecz wynikiem konkretnych procesów ekonomicznych i społecznych. Fascynujący jest opis, jak neapolitańska pizza z jedzenia biedoty stała się symbolem narodowym. Autor z lekkością prostuje popularne legendy, choćby tę, że Marco Polo „przywiózł” makaron z Chin. Pokazuje również polityczną stronę włoskiego jedzenia. Od średniowiecznych cechów piekarskich po faszystowską kampanię na rzecz makaronu z pszenicy durum – każdy rozdział odsłania, jak władza wykorzystywała (i wciąż wykorzystuje) kuchnię do kształtowania tożsamości. Poszczególne rozdziały zbudowane są jak miniopowieści. Zazwyczaj zaczynają się sceną z karczmy, dworu czy współczesnej trattorii w określonym mieście, a potem zawijają w stronę szerszego kontekstu. Czyta się to niemal jak literaturę podróżniczą.Książka jednak nie jest pozbawiona słabości. Jedną z nich jest chociażby brak przepisów. Jeśli ktoś liczy na włoskie przepisy, to ich tutaj nie znajdzie. To książka przede wszystkim historyczna, choć głównym tematem jest jedzenie. Książka ma również nierówny rytm – niektóre epoki (np. średniowiecze) autor opisuje drobiazgowo, inne (XX wiek po 1945 r.) rozgrywają się zbyt szybko, zostawiając pewien niedosyt.„Delizia” to smakowita mieszanka historii, antropologii i anegdot.
Więcej...
Wypożycz w bibliotece pedagogicznej
Dostęp online
Brak zasobów elektronicznych
dla wybranego dzieła.
Dodaj link
Recenzje
  • Duże rozczarowanie. Być może znajdziemy kilka interesujących fragmentów, ale w wielu miejscach autor zbacza z tematu- przechodzi od bardzo szczegółowych opisów do uogólnień, których w żaden sposób nie potwierdził wcześniejszą argumentacją, czy przykładami. Być może to kwestia tłumaczenia, ale sporo obiecywałam sobie po tej książce, a ostatecznie przeczytałam tylko kilka rozdziałów.
  • Wspaniała lektura o posmaku naukowym (bibliografia i odniesienia do cytatów ) może nieco rozczarować miłośników kuchni włoskiej. Podawane a raczej cytowane starożytne przepisy nijak nam się nie kojarzą z kuchnią śród­ziem­nomo­rską­. Warto uważnie przeczytać aby dowiedzieć się skąd pochodzi na przykład spaghetti carbonara. Dla mnie najbardziej budujące było gdy pada opis łazanek które pierwotnie jedzono z białym serem i cukrem (niestety bez truskawek! ) ,podobnie ryż. Biedni musieli jeść z pomidorami. Jeśli zastanawiasz się czy czekać w kolejce to nie wahaj się czekaj - nie pożałujesz! • Aha : piękne tłumaczenie bez AI - to tez pomaga a jest coraz rzadsze
Nikt jeszcze nie obserwuje nowych recenzji tego dzieła.
Okładki
Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo