Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
juliankietlinski
Najnowsze recenzje
1
...
10 11 12
...
24
  • [awatar]
    juliankietlinski
    Pomimo mnóstwa dat, nazwisk i pojęć muzycznych można łatwo zrozumieć i dowiedzieć się jak powstał rodowód jazzu. Książka zaczyna się od przedstawienia kolonizacji Ameryki tuż po Kolumbie i kończy się około 1885 roku. Jest tu przedstawiony jak tytuł wskazuje rodowód najważniejszej muzyki rozrywkowej a nie rzeczywiste powstanie . Nie jest to wada tylko trzeba mieć to na uwadze przed lekturą. • Jedyną wadą jest wydanie. Prawie rozpada się w rękach . Ale wiadomo - w 1988 w Polsce nie było porządnych wydań. Zwłaszcza tego typu publikacji. Naprawdę zachęcam do zapoznania się z tym tytułem bo pan Schmitd naprawdę swietnie pisze.
  • [awatar]
    juliankietlinski
    Jeden z lepszych komiksów Thorgala. Niesamowite jest to że sam główny bohater pojawia na moment a i tak cały komiks jest absolutnie genialny.
  • [awatar]
    juliankietlinski
    Naprawdę w porządku . Jak sama nazwa wskazuje jest to komiks kładący nacisk na akcje i jak najbardziej spełnia te funkcje. Pisze to Dan Jurgens czyli weteran Supermana z lat 90 więc powracają różne znane klasyczne i sprawdzone motywy. • Jednak nie są to wyżyny komiksu superbohaterskiego ani nawet najlepszy tytuł o Supermanie z serii Dc Odrodzenie . Takim jest seria „Superman” Petera J. Tomasiego której niestety nie ma w zbiorach naszej biblioteki.Może kiedyś .
  • [awatar]
    juliankietlinski
    Z perspektywy czasu oceniam ten komiks mocno średnio. Cała historia i fabuła sama w sobie nie jest angażująca złoczyńca karygodny i w ciągu tych 10 zeszytów trudniej mi było przebrnąć niż przez 20 zeszytów Wojny Z Korpusem Sinestro również Goeff Johnsa. Jednak jest bardzo istotna w kontekście uniwersum DC. Ale sama w sobie jest nie jest warta przeczytania. Ale nie jest bardzo źle. Jeśli lubicie superbohaterów w jakimś momencie powinniście przeczytać Najczarniejszą Noc.
  • [awatar]
    juliankietlinski
    Bardzo dużo się dowiedziałem z tek książki . Nie tylko można się w łatwo nauczyć historii kina w • strawnej i przyjemnej formie ale i dowiedzieć się o masie zapomnianych dzieł . • Razi tylko brak Stowarzyszenia Umarłych Poetów.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
45
  • Ja, robot
    Asimov, Isaac
  • Avatar
    Cameron, James
  • Podróż siódma
    Muth, Jon J.
  • Ostatnie życzenie
    Sapkowski, Andrzej
  • Ekspedycja
    Polch, Bogusław
  • Bibliomulica z Kordoby
    Lupano, Wilfrid
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo