Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
jolanta_katarzyna
Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
  • [awatar]
    jolanta_katarzyna
    Świetna książka pod każdym względem.
  • [awatar]
    jolanta_katarzyna
    Za trzy lata napiszę opinię i ocenię..... Na dzień dzisiejszy jestem 25 w kolejce do wypożyczenia. Czy warto ją przeczytać ?... Nie wiem, ale skoro taka kolejka to i ja się w niej ustawiłam, z ciekawości. Obecnie, Moja doskonała żona, znajduje się w jednej bibliotece na terenie miasta Rzeszowa. Ponieważ, otrzymałam propozycję wystawienia oceny w postaci gwiazdek, więc z racji tak długiej kolejki daję pięć gwiazdek czyli wybitna.
  • [awatar]
    jolanta_katarzyna
    Jakże przejmująca historia. Dzieciństwo Ishmaela w kraju, w którym trwa wojna domowa. Sierra Leone, kraj w którym nie ma możliwości normalnie żyć. Dziecko jest świadkiem rzezi dokonywanych przez rebeliantów i żołnierzy,a wkrótce staje się jednym z nich. Przemoc,zabijanie, uzależnienia, to dzieciństwo małego chłopca i jego rówieśników. Dzieci, które okrutnie zostały pozbawione dzieciństwa. Książka Wspomnienia dziecka - żołnierza, stała się międzynarodowym bestsellerem. Bardzo polecam. 5/5
  • [awatar]
    jolanta_katarzyna
    Książka z polecenia, ale niestety, ja nie byłam wstanie jej przeczytać.
  • [awatar]
    jolanta_katarzyna
    Przygodę z książkami Lucindy Riley zaczęłam od Siedmiu sióstr. Pierwsza część podobała mi się najbardziej. Przeczytałam wszystkie oprócz Zaginionej siostry, która dopiero ma się ukazać i która kończy cykl Sióstr. Przeczytałam również inne pozycje, kończąc Domem Orchidei. Po tak obszernej lekturze, stwierdzam, że wszystkie te książki są na jedno kopyto, ten sam klimat, podobne sytuacje, identyczne zakończenie. Dom Orchidei, jest dla mnie totalną porażką. Końcówka książki mocno naiwna i naciągnięta. Powrót Juli do Francji i wydarzenie które miało tam miejsce, ubawiło mnie, choć wiem, że nie było to zamierzeniem autorki. Odniosłam wrażenie,że Pani Lucinda zupełnie nie miała pomysłu i ochoty na bardziej ambitne zakończenie swojej powieści. Moja ocena tej pozycji to 1/5.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
17
  • Grzybiarka
    Hanišová, Viktorie
  • Dziwna Sally Diamond
    Nugent, Liz
  • Piękno i chaos
    Kiefer, Lena
  • Porcelanowy konik
    Tursten, Helene
  • Pasażer
    McCarthy, Cormac
  • Tylko przetrwaj noc
    Sager, Riley
Nikt jeszcze nie obserwuje bloga tego czytelnika.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo