• Stanisław Sosabowski urodzony w Stanisławowie w 1892 roku, tam spędził dzieciństwo i młodość, zaprawiał się w drużynach strzeleckich i tam zastała go I wojna światowa. Ranny w czerwcu 1915 po wyleczeniu skierowany do prac admi­nist­racy­jnyc­h. W listopadzie 1918 brał czynny udział w zabezpieczaniu mienia wojskowego, rozbrajaniu zaborczych wojsk w Lublinie i organizowaniu sprawnego transportu tychże. Po wojnie zawodowo poświęcił się służbie wojskowej. • We wrześniu 1939 dowodził 21 pp „Dzieci Warszawy”. Po kapitulacji z rozkazami przedostał się do Lwowa, potem na Węgry i do Francji. Tam współtworzył wojsko polskie w Coetquidan, zaś po ewakuacji do Szkocji, umiejętnie wykorzystując znajomości, stworzył i wyszkolił pierwszą w historii wojska polskiego brygadę spadochronową. Ze ścisłym przeznaczeniem – w stosownym czasie „najkrótszą drogą” ruszenia na pomoc Ojczyźnie. • Brygada jednak została skierowana przez zwierzchnictwo brytyjskie we wrześniu 1944 do bitwy pod Arnhem w Holandii. Na przekór beznadziejnym warunkom walki zasłużyła się tam męstwem, zaskarbiając sobie miłość i wdzięczność Holendrów, szczególnie mieszkańców wyzwolonego Driel. • Po niepowodzeniu akcji pod Arnhem gen. Sosabowski został usunięty z brygady. Nigdy też nie doczekał się rzetelnego zbadania sprawy. • Wielka to postać. Wspomnienia pisane są rzeczowo, ale przy tym porywająco – wszak taka właśnie jest nasza historia. Autor skupia się głównie na wątkach zawodowych, ale nie stroni też od napomknięć o rodzinie i najbliższych przyjaciołach.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo