• Tak do trochę więcej niż pół książki - rewelacja. Szybkie tempo i mnóstwo zdarzeń. Potem niestety tempo opowieści bardzo zwalnia i książka staje się bardziej refleksyjna. Takie dwa w jednym. Ta druga część bardziej może się przydać w szkole gdyż jest tu bardzo dużo fraszek i wierszy wplecionych zgrabnie opowieść (wraz z tłumaczeniem o co właściwie chodziło poecie). Mnie jednak najbardziej "porwał" barwny świat renesansu polskiego, mieszczaństwa, dworu, życia studenckiego opisany w pierwszej części. Czytanie co prawda utrudniały trochę wplecione tu i ówdzie słowa z "epoki" ale z czasem można do nich przywyknąć. • Podsumowując - ciekawa książka pokazująca zarówno życie Jana Kochanowskiego w "strawnej" dla czytelnika formie jak i też opisująca różne postacie z epoki,ciekawostki czy zwyczaje lub wydarzenia wtedy mające miejsce. A w końcowej części poprzez to przeplatanie wierszy i fraszek, opisami normalnego życia poety, dodająca "głębi uczuciowej" jego twórczości. • Zaś na końcu książki znajdziemy niewielki ale przydatny słowniczek trudniejszych wyrazów.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo