• Dobrze się czytało. Odżywają więzi stodziesiątej, grupa Reachera znowu prawie razem, musi pomścić swoich kompanów.
  • Elita zabójców to współczesna amerykańska pozycja, którą można włożyć miedzy Rambo i Commando. Miejsce rozgrywa się w 2011 roku w okolicach Los Angeles. Żywo oddana akcja grupy osób, którzy postanowili wyjaśnić tajemnicze zaginiecie ich przyjaciół ze spec grupy powołanej jeszcze za dobrych wojskowych czasów. W rolach głównych Jack Reacher, dla którego nie ma sytuacji bez wyjścia. To typowy twardziel z zasadami, maniakalną obsesją na punkcie liczb, bez przywiązania do miejsca zamieszkania, dla którego każda reguła ma wyjątek, a każde zasady są do podważenia. Jest bezwzględny, przewidujący, prowadząc dochodzenie potrafi skutecznie unieszkodliwić wroga lub po prostu sprzątnąć go z zimną krwią. Kiedy w grę wchodzą grube miliony, a odbiorcą może być nawet Bliski Wschód przy zaangażowaniu pieniędzy rządowych, Reacher przestaje kalkulować. Śledztwo pełne napięcia, akcja pełna dynamiki i ciągle pytanie pozostawione bez odpowiedzi.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo