• Tym razem Frania ma problem z wytrwałością. Szybko jednak okazuje się, że i tacie w tym temacie nie całkiem dobrze idzie. Tato zakupił sobie skakankę do ćwiczeń. Frania usilnie próbuje na niej swoich sił. Nie do końca się jej to udaje. Szybko się zniechęca. Winna jest nieco skakana. Ma zbyt długi sznurek. Gdy tata go nieco skraca Frani idzie skakanie całkiem nieźle. Zatem wytrwałość popłaciła. Podobnie dzieje się w historii z układaniem domina, gdzie Frania zwyczajnie nie ma cierpliwości do stale przewracających się kostek. Z pomocą przychodzi jej brat, który pokazuje siostrze jak należy je właściwie poukładać, a następnie kibicuje Frani, gdy ona na nowo podejmuje to trudne wyzwanie. Na koniec najsmutniejsza z opowieści, o zapodzianym w autobusie króliczku Stefanie. Ale z tą może zapoznajcie się sami… Ćwiczenie wytrwałości i cierpliwości zarazem to nie lada wyzwanie. Nie ma jednak rzeczy niemożliwych. Trzeba tylko chcieć. Z pewnością zaowocuje to w przyszłości drobnymi, a nawet nieco większymi sukcesami.
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo