• Na początek duża pochwała za to konkretnie wydanie - jeśli prześliczne graficznie, nie tak rozczarowywująco tendencyjne jak oryginał ze zdjęciem Price na okładce. • Spodziewałem się lepiej napisanej książki, tak czysto techicznie. Autor przeprowadza albo bardzo przeciętne wywiady albo kompletnie nie potrafi ich redagować.W dodatku ma manierę do brnięcia w styl pisania charakterystyczny dla słabego gimnazjalnego podręcznika od historii. W związku z czym cała książka jest bardzo nierówna, wątki kończą się raptownie żeby za iks rozdziałów wrocić do nich jak gdyby nigdy nic, A jednocześnie w samych rozdziałach jest duża powtarzalność i krążenie w koło Macieju jak gdyby oczekiwano, że czytelnik ma pamięć złotej rybki i nie potrafi zapamiętać dat, które można policzyć na palcach jednej dłoni. • Ale mimo wszystko solidna dawka wiedzy na temat, za który się zabiera. Warto przeczytać. / Himi
  • Świetna pozycja , dla zain­tere­sowa­nych­ konfliktem w Irlandii Północnej to prawdziwa uczta, reportaż który zdobył wiele nagród i to całkiem zasłużenie
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo