• Rintaro jest uczniem męskiego liceum dla takich, którzy nie uważają uczenia się za coś istotnego, to miejsce dla wyrzutków; Kaoru odwrotnie, lubi się uczyć i jest najlepsza, jej liceum to miejsce dla dziewczyn z elit. Chodzą do szkół, które ze sobą sąsiadują, a ich uczniowie się nienawidzą i gardzą sobą nawzajem. Jakikolwiek między chłopakiem z publicznego Chidori z dziewczyną z prywatnego Kikyo nie wchodzi w grę, jest traktowany jak zdrada. • I trafiło na tych dwoje, to historia ich relacji. On jest wysokim gościem, który wzbudza strach niewyjściową facjatą. Ona drobną dziewczyną o wyglądzie lalki i z sercem na dłoni. Bardzo ich do siebie ciągnie, ale ich przyjaciele mają z tym problem. Pojawia się dużo emocji, argumentów, fochów, gestów - manga Mikami jest bardzo bogata w onomatopeje, a twarze jej bohaterów w mimikę. • Historia stara jak świat, ale w tym wydaniu jest bardzo wzruszająca, może właśnie dzięki tej olbrzymiej przepaści jaka dzieli Kaoru i Rintaro? Manga mówi też o japońskiej kulturze, dużo w niej ukłonów i przeprosin idących od tych, po których się nie spodziewałam. • Za kilka dni pojawią się premierowe odcinki anime na podstawie tej mangi. Jestem bardzo ciekawa jak przemówią jej bohaterowie i czy będzie tak dynamiczne jak wersja książkowa. • JJ
Autorka w swojej pracy w nowatorski sposób podjęła się omówieniu zagadnienia, w jaki sposób kultura odpowiedziała na przebieg modernizacji na terenach Rosji i Iranu przełomu XIX i XX wieku. • W swej wnikliwej rozprawie zajęła się szerokim spektrum problemów. Głównym zamiarem badaczki było uwidocznienie zarówno wspólnych cech, jak i różnic w przemianach obu państw. Ukazała podobieństwa w początkowej reakcji kultury rosyjskiej i irańskiej na kulturę zachodnią – fascynację nią, a jednocześnie pragnienie niezależności i przywiązanie do tradycji. • Skupiła się przede wszystkim na badaniach nad inteligencją rosyjską i irańską, rozważała, jak rosyjska literatura wpłynęła na rozpowszechnianie idei wolności oraz jaki miała wpływ na rozmaite sfery życia społecznego. • Omówiła m. in. zagadnienia kultury i języka, ukazała grupy kulturotwórcze jako konkretne zjawisko na tle abstrakcyjnego fenomenu kultury, postawiła pytania o istotę języka i jego rolę w kulturze. Zajęła się analizą problemową wybranych zjawisk zachodzących w omawianych państwach, snuła rozważania o pierwszym symbolu identyfikacji grupowej społeczeństwa, oceniła rolę prekursorów idei indywidualizmu w Iranie i Rosji, dokonała także interesujących porównań i podsumowań. • Celem autorki było przede wszystkim przedstawienie, w jaki sposób kultury „komunikują się”, jak przebiega dialog między ludźmi, należącymi do różnych kultur oraz jakie są i mogą być skutki dobrego lub złego zrozumienia partnera w dialogu. • Opracowała : Barbara Misiarz • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu
foo